Terwijl je zit te kijken, ben je er min of meer getuige van hoe een genre wordt uitgevonden. Spannend! Denkt u daarbij vooral niet aan groezelige steegjes, halfduistere kantoren en mannen met blaffers die zich in pikzwarte schaduwen verborgen houden: Huston, die met deze film in 1941 zijn regiedebuut maakte, had weliswaar diep nagedacht over zijn beeldcomposities (naar het voorbeeld van Hitchcock had hij zijn film zelfs volledig op storyboard uitgewerkt), maar het noir-element zit hem voornamelijk in personages als de femme fatale (Mary Astor), de snedige en vaak rechtstreeks uit het boek gelichte dialogen, en uiteraard de vertolking van Humphrey Bogart, die voorheen alleen maar rolletjes als slechtgeschoren baddie had mogen spelen en hier als Sam Spade voor het eerst de coole, hard & smart talking detective neerzet die hem de legende in zou katapulteren. Alleen al daarom loont deze parel meer dan de moeite, maar u krijgt er nog een spannend en stijlvol verteld verhaal bovenop. Let ook op de fraaie ontknoping, die alle protagonisten in één hotelkamer bij elkaar brengt, en in totaal bijna een kwart van de film in beslag neemt.
Extra's ***:
Bij Warner weten ze hoe ze met het goud uit hun kluizen moeten omspringen: het blijft een fantastisch idee om bij elke grote filmklassieker trailers, bioscoopjournaals, korte films en cartoons uit het jaar van de release te stoppen, en ook de extra documentaires zijn topklasse: een TCM-docu overloopt Bogarts carrière aan de hand van zijn filmtrailers (destijds toch al snel bedoeningen van vijf minuten en méér) en na het bekijken van 'Maltese Falcon: One Magnificent Bird' (met Henry Rollins als talking head!) heb je zin om - daaraan herkent men de perfecte docu - de film meteen opnieuw in de la te schuiven. Ook leuk: een blooper reel uit 1941 met o.a. James Stewart en James Cagney.
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
0 reacties
reageer ookReageer ook