
'Not The Nine O'Clock News', dat vaagweg als een soort nieuwsprogramma was opgevat, combineerde simpele en soms heerlijk absurdistische sketchhumor met rake imitaties, messcherpe politieke satire, muzikale spoofs en - een truc die het hem nog steeds doet - gemanipuleerde nieuwsbeelden: allemaal in een - zeker vanaf het tweede seizoen - razend tempo geserveerd, voorzien van een opjuttende soundtrack en foutloos vertolkt door toen nog nobele onbekenden als Rowan Atkinson, Mel Smith en Gryff Rhys Jones.
Achter de schermen liep al evenveel talent rond: producer John Lloyd was later verantwoordelijk voor een hele reeks tv-klassiekers (o.a. 'Blackadder', 'Spitting Image' en het net aan een nieuw seizoen begonnen, weergaloze 'QI' ) en het schrijversteam telde namen als Richard Curtis ('Blackadder', 'The Vicar Of Dibley') en David Renwick ('One Foot In The Grave'). De makers gebruikten ook materiaal van iedereen die zich aandiende; veel comedy-beroemdheden (onder anderen Ruby Wax, Stephen Fry en Clive Anderson) zijn bij deze serie als schrijver gedebuteerd.
Behalve historisch belangrijk is 'Not The...' echter vooral bijzonder geestig én, wellicht ook dankzij enig wiedwerk - verrassend weinig gedateerd voor een reeks van toch een kwarteeuw oud. Flink wat fragmenten, kunnen we hier opnieuw vaststellen, zijn echt wel bestemd voor de eeuwigheid: toets even door naar I like Trucking, Hollywood Loves Solidarity of McEnroe's Breakfast en u weet wat we bedoelen.
Extra's:
Niente. Terwijl de in 1999 op BBC uitgezonden, mooie terugblik op de reeks hier toch wel had gepast. Zonde!

























![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)


1 reactie
reageer ookblocky
Zondag 29 oktober 2006 - 10u22
Blijft spetterend en spitant, ook na al die jaren.
Reageer ook