Capote

Dat heeft niet alleen te maken met de alombejubelde vertolking van Philip Seymour Hoffman, maar ook met de gelukkige ingeving in te zoomen op één veelbesproken episode uit het leven van de beroemde schrijver-dandy: de ontstaansgeschiedenis van zijn beste en bekendste boek 'In Cold Blood'.

Die non-fictie roman, zoals hij het zelf noemde, gaat over een brutale viervoudige roofmoord eind 1959 ergens in het Amerikaanse midwesten. In de film volgen we hoe Capote samen met zijn jeugdvriendin Nelle Harper Lee, die terwijl hij aan zijn boek werkte zélf de klassieker 'To Kill A Mockingbird' zou schrijven, naar de plaats van de misdaad afreist en er zich binnenslijmt bij iedereen van de lokale gemeenschap die hem iets wijzer kan maken over de feiten. Via zijn sympathie voor één van de twee moordenaars raakt de schrijver echter persoonlijk betrokken bij de zaak en wordt hij voor verscheurende dilemma's geplaatst, waar hij uiteindelijk aan kapot zal gaan.

Na 'In Cold Blood' zou Capote geen enkel boek meer voltooien en zich volledig in de drank verliezen. De film leunt zwaar op Hoffman, die de emotionele strijd en de bizarre maniertjes van de auteur fraai gestalte geeft, maar een oneman-show is het niet geworden dankzij een supporting cast met karakteracteurs als Chris Cooper en Catherine Keener én de visie van regisseur Bennett Miller, die van zijn langspeelfilmdebuut een opvallend stijlrijk werkstuk maakte.

Ook mooi is dat 'Capote' een onvervalste vriendenfilm is: Miller en (ook debuterend) scenarist Dan Futterman zijn al sinds hun twaalfde bevriend en leerden Hoffman meer dan vijfentwintig jaar geleden op een zomerkamp kennen. Ook daarom kwam er voor hen maar één acteur in aanmerking voor de hoofdrol.

Extra's **1/2: Een om niet helemaal duidelijke redenen in tweeën gehakte, maar informatieve making of waarin onder andere dieper wordt ingegaan op de vormgeving van de film en de totstandkoming van het script. Meer duiding wordt verstrekt in twee audiocommentaren met de regisseur, de cameraman en Hoffman. Wie gehoopt had op een schep documentair materiaal over de moordzaak of de auteur blijft echter in de kou staan: leven en werk van Capote (toch een figuur die schrééuwt om een gespierde docu) worden afgehaspeld in een item van nog geen zeven minuten, dat vooral de moeite is voor het fragment waarin heel even de echte Capote aan het woord komt. Zo kan iedereen vaststellen dat Hoffman niks overdreven heeft met zijn soms wat karikaturaal aandoende piepstemmetje (denk aan David Davidse op een combinatie van helium en poppers). Woord van waarschuwing: dagen nadat je de film hebt gezien, komt het af en toe nóg door je hoofd zeuren.

• Official site