Een biopic als deze staat of valt uiteraard met de geloofwaardigheid van de hoofdacteur en om u maar meteen gerust te stellen: Joaquin Phoenix zet een meer dan overtuigende Johnny Cash neer.

Niet alleen zitten de gekwelde, door duizenden onbedwongen demonen gevormde frons en de broeierige uitstraling helemaal goed, Phoenix weet ook griezelig dicht het stemgeluid van de Man In Black te benaderen. Net als
Reese Witherspoon (adembenemend goed als
June Carter) neemt Phoenix de zang- en gitaarpartijen namelijk zélf voor zijn rekening, waarbij vooral hulde dient uit te gaan naar
T-Bone Burnett, die de muzikaal ongeschoolde acteurs onder zijn hoede nam en hen in amper een halfjaar leerde zingen. Het geeft de muzikale scènes alvast een authentiekere en warmere
feel dan het geplaybackte
'Ray', de filmbiografie waarmee 'Walk The Line' onvermijdelijk wordt vergeleken. Regisseur
James Mangold was ook zo verstandig om niet het hele leven van Johnny Cash te willen vertellen en een soort plakboek van anekdotes te maken, maar beperkt zich tot de boeiendste periode uit 's mans leven & werk: zijn traumatische jeugd, zijn opgang als countryrocker en zijn worsteling met allerlei verslavingen. Echt pakkend wordt 'Walk The Line' wanneer (de terecht met een Oscar bekroonde) Witherspoon ten tonele verschijnt als de reddende engel June Carter, die de getormenteerde zanger van drank en drugs houdt, en zijn carrière op het rechte spoor zet. Een tijdloos meesterwerk is 'Walk The Line' niet geworden, maar wel een mooi en levensecht portret waar de in 2003 overleden legende zeer tevreden mee had kunnen zijn.
Extra's **:
Een commentaartrack van de regisseur, tien weggelaten scènes met optioneel commentaar, volledige versies van de concertscènes en enkele weinig opwindende featurettes waarin collega's uitgebreid de lof zingen van Johnny Cash. Wil u daar bovenop nog een cd met fragmenten uit de soundtrack, een boekje met songteksten en enkele filmfoto's, trakteer uzelf dan op de luxueus uitgegeven en in beperkte oplage verspreide
Black Premium Edition. Of doe gewoon zoals wij en leg
'American Recordings' nog eens op. Brok in de keel!
5 reacties
reageer ookdead poet
Dinsdag 5 september 2006 - 16u28
fantastische muziek & 2 indrukwekkende hoofdrolspelers
Blubbized
Zaterdag 5 augustus 2006 - 15u08
Algemeen: mooie film Tijdens het kijken alleen behoorlijk langdradig!
Neelsie
Dinsdag 1 augustus 2006 - 23u36
Eén van de betere films van het jaar, niet in de laatste plaats door de zangprestaties van beide hoofdrolspelers. Verder niet té sentimenteel hoewel de film weinigen koud zal laten
nabs
Vrijdag 7 juli 2006 - 08u51
goeie biografie. Zo leer je iets van de man achter de muziek. Ray was toch nog iets beter van biografie.
Preacher
Maandag 26 juni 2006 - 12u31
tot nog toe beste film van het jaar...
Reageer ook