Review: Katy B op Rock Werchter 2012

Op de planken

Katy B kon zieltjes winnen, zoveel was duidelijk: tot vér buiten de Marquee stonden teenagers samengepakt om haar hits te horen. En die heeft ze: ‘Easy Please Me’, ‘Broken Record’ en het verpulverende ‘Perfect Stranger’, eigenlijk van de dubstepsupergroep Magnetic Man (Skream + Benga + Artwork), maar haar stem zit erin.

Twintig minuten ver in haar set denderde de schwung plots pardoes de afgrond in. Het begon bij dat nummer dat ze, zo vertelde ze, had geschreven op basis van een of andere lauwe dancetrack. Het resultaat: een lauwe dancetrack met vocalen van Katy B. En het ging van kwaad naar erger: tijd voor een kleine circusact met haar deejay! Die draaide een streepje ‘Show Me Love’ (van Robin S.) en ‘Jump Around’ (van House of Pain) en liet het publiek beslissen of ze dat wilden horen, of toch maar het spul van B. Sympathiek, maar als wij door onze iTunes willen browsen, dan doen we dat thuis wel. Over de cover van ‘Sweet Dreams’ (van Eurythmics) die erop volgde kunnen we nog korter zijn: de versie van Marilyn Manson is stukken beter. En Annie Lennox was een van de stemmen van haar generatie. Nuff said.

Wij hadden gehoopt dat Katy B next level shit zou zijn – pop die vonken uit ons donkere elektronicahart zou laten slaan -, maar voorlopig blijft ze steken ter hoogte van de previous level.

Het publiek

Leek vastberaden de tunes keihard te laten binnenkomen maar raakte halverwege het spoor bijster. Er werd op de juiste momenten gedanst, dus het zit er dik in dat Katy en haar team deze match als gewonnen beschouwen. Van ons mogen ze.

Hoogte- en dieptepunt

‘Katy on a Mission’: een trip langs de duistere krochten van de pop en het weidse open veld van de dubstep, samengeperst in één song. Ook slotsong ‘Lights Out’ was top, met dat lichte zomerkleedje van een arrangement.

Krijsen, tieren, blaten: de festivalcitaten

‘I’m not kidding here. This is definitely the best festival I’ve ever performed.’ Lumpenpop in Kuala Lumpur en Bumbarock in Beijing schijnen ook méga te zijn, Katy.