Review: The Flaming Lips op Dour 2012

festivalitis Maandag 16 juli 2012 - 08u41, door (tr)

Af en toe komt er eens een groep voorbij waarvan we met het hand op het hart kunnen zeggen ‘daar is een hoek af’. Maar: er zijn groepen met een hoek af, en dan is er zoiets als The Flaming Lips. Een groep waar zó veel hoeken af zijn dat je bijna kan spreken van een perfecte cirkel.

flaming lips

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Hoe schrijf je in godsnaam een concert van The Flaming Lips duidelijk neer? Misschien zo: na het eerste nummer stond er al een twintigtal cheerleaders op het podium, schoten meerdere regenboogkleurige kanonnen wolken van confetti over het publiek, vlogen er tientallen gigantische ballonnen door de lucht en liep Wayne Coyne met een rokende megafoon te klooien op het podium, daarbij geassisteerd door een manshoge kikker. Duidelijk? Nee? Waren we al bang voor.

Normaal zouden we het dan over de muziek hebben, maar die is bij The Flaming Lips eigenlijk net zo onnavolgbaar als hun liveshows: u moest er eigenlijk gewoon zélf bij geweest zijn. Maar als u dat niet was, weet dan dit: ze openden met Race For The Prize, speelden daarna The Yeah Yeah Yeah Song (aangekondigd als Le song de oui oui oui), en sloten de avond af met Do You Realise, een nummer dat zelfs op een begrafenis voor een happy end zou zorgen. En ook wel dat ze Yoshimi Battles The Pink Robots speelden: wat ons betreft nog altijd de mooiste ode aan een karateka die de wereld beschermt tegen moorddadige, mensenetende roze robots die we ooit hoorden.

Duidelijk? Nee? Waren we al bang voor.

Genre?

Alternatief

Hoogtepunt?

Ashes In The Air, de collaboratie met Justin Vernon van Bon Iver. Ook speciaal opgedragen aan hem zondag: ‘We hope he lives forever.’

Dieptepunt?

Jammer genoeg Yoshimi Battles The Pink Robots, dat een eerste keer onderbroken werd omdat Coyne zich de akkoorden niet meer herinnerde – wat we nog wel grappig vonden – maar daarna wéér stopgezet omdat een moddergevecht tussen een paar gefrustreerden uit de hand begon te lopen. Konden we dan weer minder mee lachen.

 

Blikvanger?

De show had meer weg van een pretpark dan van een optreden: slechts ééntje kiezen is onmogelijk. Maar als we absoluut moeten: de grote hamsterbal waarin Coyne over het publiek liep. Ideale manier om naar het werk te gaan, lijkt ons.

 

Quote?

When I’m done here I’m jumping in there with you– Wayne Coyne houdt blijkbaar wel van modder. Hij was in elk geval op de juiste plaats.

Applausmeter

0 reacties

reageer ook 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

btn

Het weer op de festivals

Festivalnieuws op Standaard.be

Binnenkort op de wei

BURNOUT #BLOCKPARTY
vrij 24/05/13, za 25/05/13 - Muziekodroom

Feria Andaluza
vrij 24/05/13 , za 25/05/13 , zo 26/05/13 - Provinciaal Recreatiedomein De Schorre

Feria Andaluza
vrij 24/05/13, za 25/05/13, zo 26/05/13 - Provinciaal Recreatiedomein De Schorre

De Sessies: Band of Friends / The Kids
za 13/10/12 - Cultuurcentrum Scharpoord

Commix Factory
za 25/05/13 - Steenplein

Pataboem
za 25/05/13 - Groot Begijnhof Mechelen

Kunsten Festival
za 25/05/13 - Emiliushoeven vzw

Les Gôuts de Gand
za 25/05/13 - Diverse locaties in Gent

Oorkoorts festival
za 25/05/13 - Sporthal Veerle

Geckofest
za 25/05/13 - Outdoor sportcomplex Merchtem

Partnerfestivals

Jouw aanraders

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven