Review: Liesa Van der Aa op Boomtown 2012

© Marjolein Hoornaert

Bedankt aan Liesa Van der Aa. Door haar bezig te zien op Boomtown, beseften wij wat er precies zo akelig is aan de douchescène in 'Psycho'. Het is niet het vlijmscherpe mes, het is niet het bloed, zelfs niet die ijzingwekkende schreeuw. Neen. Het zijn de violen. Die verschrikkelijke violen die erbij klinken, en waar die van Van der Aa aan verwant moet zijn. Want wie wat riedelende folk verwachtte van het meisje met haar viool op het podium, kon die in z’n zak steken. Met teksten als 'I loved my baby / As the bullets left the gun' en 'What a lovely sound / When he hit the ground' weet u wat u te wachten staat: twee emmertjes water halen, it ain’t.

Van Der Aa werd bijgestaan door drie andere muzikanten, maar de hele eerste helft van het optreden stond ze alleen op het podium. Al ben je nooit echt alleen als er een half dozijn duivels in je woont: een strijkkwartet op een héle slechte acid trip, dachten we bij haar muziek. Van Der Aa creëert met haar loops en haar effectpedalen iets wat als een soundscape zou kunnen omschreven worden, ware het niet dat die je doorgaans niet levend willen opslokken, wat die van haar wel doen. Psychedelisch en oncomfortabel. Hell, angstaanjágend soms.

Genre?

Alternatief

Hoogtepunt?

De cover van Iggy Pops 'Nightclubbing'. Al niet meteen het normaalste nummer dat er is, maar na de Van Der Aa-behandeling helemáál klaar voor een trechter op de kop en een kamer apart.

Dieptepunt?

Het Engels van Van der Aa. Al paste die anders wel mooi in het krankzinnige sfeertje dat er toch al hing.

Blikvanger?

Liesa Van der Aa zelf, die soms zelfs op het punt leek te staan de dichtstbijzijnde toeschouwer wat slaag te verkopen met die strijkstok van haar.

Quote?

Komaan, Liesa. Komaan - Het gebrabbel tegen zichzelf van Van der Aa toen ze halfweg haar cover van Nightclubbing besloot dat het haar allemaal niet zo lekker zat, en dus gewoon maar opnieuw begon.

Applausmeter