Review: Jasper Erkens op Rock Werchter

Het optreden

De kans is groot dat wij niet tot het juiste demografische segment van het festivalpubliek behoorden en het zit er dik in dat onze tienernichtjes ons het komende jaar op familiefeestjes gaan mijden als de eerste de beste lepralijder, maar wij hebben ons wat verveeld tijdens dit concert.

Jasper kan mooi zingen, speelt behoorlijk goed gitaar en straalt in zijn bindteksten (die vooral terugblikten op het afgelopen hectische jaar) opvallend veel complexloze naturel uit. Zelfs wanneer hij op een zonovergoten festivalnamiddag Black-Eyed Dog' speelde, van Nick Drakes in het allerzwartste zwart gepenseelde meesterwerk Pink Moon', geraakte hij er min of meer mee weg. Zijn cover van Crazy' bleef live gemakkelijk overeind, maar voor wie niet elk woord van zijn cd The Brighter Story' uit het hoofd kan meebrullen, klonk het gros van de reeks songs van vandaag (van Everybody Is The Same' over Dear Diary' en Elliot' tot How Could I Know') te weinig gevarieerd.

De cellist en de contrabassist die een paar nummers lang mochten meedoen, voegden weinig extra's toe. Nergens waren weerhaken te horen, we noteerden weinig verrassingen, op die cover van Nick Drake na dan.

Als Jasper echt de wereld wil veroveren, zoals hij in de pers beweert, dan is er nog veel ruimte om te groeien. Veel repeteren dus, en veel songs schrijven en er nog meer weer in de vuilbak mikken. En dan willen we m over een paar jaar graag nog eens terugzien.

Hoogtepunt

Het triomfantelijke slotnummer Waiting Like a Dog'. Even vreesden we dat iedereen om ons heen in een collectieve katzwijm zou vallen.

Quote

(op een karton van Coca-Cola, waarmee een paar tienermeisjes vlak voor onze neus stonden te zwaaien) YOU MAKE US CRAZY'. Getekend (aan de achterkant): Sofielicious, Ruthlicious, Yentlicious, Suzannelicious a.k.a. Suzielicious xxx' - de perfecte samenvatting van Jaspers passage op Werchter.