Folkfestival Dranouter: Richard Thompson

Wie niet weet waar te beginnen, kunnen we vanaf volgende week Walking on a Wire (1968-2009)' aanraden, een prachtig uitgegeven vierdelige cd-box die de carrière van de man perfect samenvat. Alles van Fairport Convention tot nu, chronologisch gepresenteerd, en geen enkele plaat wordt overgeslagen.

"'Een heel klein beetje trots'"

Aan de vooravond van zijn soloconcert op Folkfestival Dranouter belden we hem op in Los Angeles, waar hij al bijna vijfentwintig jaar woont.

Richard Thompson «Voor alle duidelijkheid: met die nieuwe compilatie heb ik vrij weinig te maken gehad. De platenfirma heeft m samengesteld, en hier en daar heb ik wel mijn veto tegen een song uitgesproken en er een andere gesuggereerd. Een paar jaar geleden heb ik zelf een verzamelaar samengesteld ('RT', red.), maar die stond vol obscure en onuitgebrachte dingen. 'Walking on a Wire' is meer een best of. Ik vind het wel een mooie box, hoor, alleen zou ik zelf nooit kunnen zeggen welke mijn beste songs zijn.»

Thompson «Euh, van Industry', een plaat die ik twaalf jaar geleden met Danny Thompson heb gemaakt, hadden ze de foute songs gekozen, dingen die de kracht van de plaat niet goed weergaven. En hier en daar heb ik een studiotrack vervangen door een liveversie, omdat ik die beter vond.»

Thompson «Hoogst merkwaardig. Zelf zou ik meer songs hebben gekozen van Mock Tudor' uit '99, een zeer sterke plaat. Nu, ik ben altijd zo gefocust op mijn volgende project dat ik niet weet welke van mijn platen men in de loop der jaren het meest is gaan waarderen. Van Mirror Blue' herinner ik me dat ze bij release heel erg lauw werd onthaald - blij dat de meningen daarover veranderd zijn.

»Dat gezegd zijnde vind ik naar mijn eigen werk luisteren een zeer pijnlijke zaak. Een plaat is een momentopname: ik vind mijn songs bijna altijd beter zoals ik ze live speel. Als je Brian Wilson heet en jarenlang aan een plaat sleutelt, benader je vanzelf een hogere graad van perfectie: alle zwaktes zijn eruit gehaald. Ik heb dat weleens geprobeerd, maar ik heb er het talent niet voor: ik raak veel te vlug verveeld in de studio, en mijn muziek wordt er steriel door. Dus neem ik snel op en hou ik de songs ruw.»

Thompson «Een heel klein beetje. Net zoals ik ook een klein beetje gefrustreerd en gegeneerd ben. In de late jaren zeventig heb ik bijvoorbeeld een paar miskleunen gemaakt: Sunnyvista' is een slechte plaat, First Light' ook. De muziekbusiness was er in die tijd zo belabberd aan toe dat ik mij afvroeg of het nog wel zin had om platen te maken. Toen we in 1967 pas van school kwamen en met Fairport Convention een contract tekenden, kregen we maar één opdracht: 'Doe wat jullie willen.' Het was niet alleen toegestaan om artiest te zijn, het werd zelfs aangemoedigd! Je kon voortdurend grenzen opzoeken. Tien jaar later was daar geen sprake meer van. Gelukkig is het allemaal weer goed gekomen.»

Thompson «'Famous Blue Raincoat'. Tangled Up in Blue'. Pancho and Lefty'. Genoeg?»

HUMO Genoeg.

Richard Thompson speelt op vrijdag 7 augustus op Folkdestival Dranouter. Alle info: folkdranouter.be.

Richard Thompson met '1952 Vincent Black Ligtning':