Het optreden
Dik aangezette paukenslagen en dramatisch geladen pauzes in Shut Up and Let Me Go'. Regi-manieren. Mexican waves, gevolgd door een medley van Walk This Way', Another One Bites the Dust' en Theme from Ghostbusters'. The Ting Tings lieten geen kans onbenut om het volk zo vaak mogelijk af te leiden van het gegeven dat hun back catalogue, op een resem très catchy radiosingles na, nogal mager uitvalt, alsook dat de helft van hun instrumenten stiekem gewoon op tape staan. Cheeky bastards. Vooral omdat ze er nog bijna mee wegkwamen ook. Het middenstuk verzandde wat in tamme middelmaat, maar de rest van het optreden dreef mee op de vrolijke flow die werd ingezet met We Walk' en Great DJ', en afgesloten met het massaal meegebrulde That's Not My Name'.
Hoogtepunt
That's Not My Name'
Quote
We zijn heel blij om er te zijn. Mijn Vlaams is shit. Laten jij en ik nu dansen.' De in Bedank voor die bloemen'-achtig Nederlands voorgelezen mini-speech van de niet onravissante Katie White.
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
1 reactie
reageer ookTsk
Zondag 23 augustus 2009 - 16u46
Ja, hier ga ik wel ongeveer akkoord mee, ik zou The Ting Tings stukken beter vinden mochten ze gewoon een band meenemen die alles speelt. want wanneer Katie een gitaar vastnam, zag je ook van ver dat ze niet echt speelde en daardoor verloren ze wel geloofwaardigheid
Reageer ook