Review: Vampire Weekend op Pukkelpop 2009 (Marquee)

Het optreden

Nooit gedacht dat wij zo in vervoering zouden raken van een groepje terminaal oncoole ex-universiteitsmakkers. Nu ja, wat heet oncool: een groep van wie na één album al een song (A-Punk') opgenomen wordt in de volgende editie van Guitar Hero' mag wat ons betreft de rest van zijn leven fluoroze docksides dragen, wij zullen m nóg geweldig vinden. (Funfact: bassist Chris Baio ziet eruit als een piepjonge Mark Knopfler zonder scheerplicht, maar tijdens het concert zoop hij wél Duvel. Nice!)

Het meest viel onze mond open van de buitenaardse Schwung waarmee het viertal zich door de elf songs van haar titelloze debuut slingerde. Bas en drums zaten superstrak, frontman Ezra Koenig - bouwjaar 1985 - zong als een plechtige communicant met ballen en gooide zijn kale gitaarriedels moeiteloos de tent in. Wij dachten intussen aan The Shins, aan Crowded House en aan de wereldmuziekjes van Peter Gabriel - geen wonder trouwens dat ze die laatste namedroppen in het héérlijke 'Cape Cod Kwassa Kwassa'. (Funfact 2: Gabriel was zozeer gecharmeerd door die shout out dat hij het nummer coverde met Hot Chip als backingroep, te beluisteren via stereogum.com!)

Wat moeten we daar nog aan toevoegen? Dat het handvol nieuwe nummers dat de groep speelde het beste doet verhopen voor hun tweede plaat? Dat wij vannacht naar onze auto zullen húppelen terwijl we Blake's! Got a new face!' tussen onze tanden blaffen? Dat wij Vampire Weekend nog een grootse toekomst voorspellen?

Hoogtepunt

Walcott', Cape Cod Kwassa Kwassa', One (Blake's Got A New Face)', I Stand Corrected' - l'embarras du choix.