Review: The xx op Rock Werchter 2010 (Pyramid Marquee)

Het optreden

Tijdens hun doortocht in de AB eerder dit jaar stonden wij tussen een bende kleppende klippers (Hiere jong, precies Blue Hotel' van Chris Isaak'); dit keer waren het zatte Engelsen en blozende tieners die onze euh, concertervaring enigszins naar de knoppen hielpen. De muziek van The xx verdraagt daglicht noch duizendvoudig handjeklap, maar hey: wie zijn wij om u te verbieden lekker mee te klappen en zingen met Crystalised', Basic Space' of VCR'? Alleen tijdens Fantasy' toverde knoppendraaier Jamie Smith, het geheime wapen van de groep, zo'n oorverdovende dubstepbas uit zijn groovebox dat zelfs die brallende Engelsen even hun muil hielden.

Wij hopen dat The xx na het verschijnen van zijn volgende plaat weer gewoon de Botanique zal aandoen, desnoods vier avonden na elkaar, en dat ze dit soort monsterfestivals links zal laten liggen. Of desnoods rechts. En als u ons nu wilt excuseren: wij moeten onze elektrische deken gaan insteken.

Hoogtepunt

Onze reactietijd bij het beantwoorden van de vraag wat wij het onbetwiste hoogtepunt van hun set vonden: 0,89 seconden! Zijnde: Do you Mind?', de werkelijk fan-fucking-tastische, in theatrale galm verdronken cover van Kyla. Om het met een andere songtitel uit xx' te zeggen: Heart Skipped a Beat'.

Quote

Oliver Sims trapt een open deur in, maar hoe kan het ook anders met vijfendertig graden in die bakoven genaamd de Pyramid Marquee: It's so fucking hot.' Die twee bakvissen aan onze linkerkant ook. Die aan de rechterkant ook, trouwens.