Review: The Temper Trap op Rock Werchter 2010 (Pyramid Marquee)

festivalitis Zaterdag 3 juli 2010 - 16u47, door (hs)

Laid-back zanger Dougy Mandagi mag dan al beweren dat hij enkel bij een band ging spelen om geen dag meer hoeven te werken, The Temper Trap speelde vanmiddag hoogst professioneel een overvolle Marquee plat met een perfect opgebouwde set vol galmende gitaren, epische crescendo's en uiterst competente festivalrock. Muziek voor sleutelmomenten in romantische komedies die ook in bloedhete zomerfestivaltenten weet te overtuigen.

20493_013_tempertrap_1420.jpg

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Het optreden

Beginnende bandjes die stiekem (of niet zo stiekem) U2 willen worden, moeten beslist een opname van het concert van dit stelletje Aussies (vandaag met z'n vijven) op de kop tikken om er allerlei lessen uit te trekken: beginnen met een heavy instrumentale intro en ogenblikkelijk voor je versterker gaan staan soleren, bijvoorbeeld, om er meteen in te peperen dat je live ruiger voor de dag komt dan op je ietwat platgeproduceerde debuut-cd.

Vlak daarna een song als Fader' laten volgen waarin de uh-uh-uh-uh-uh-uh's' zich lekker vlotjes laten meekelen. Plagerig wachten tot song vier (Fools') om The Temper Traps geheime wapen - de falsetto van Mandagi - te voorschijn te toveren, en dan meteen nieuwe single Love Lost' laten volgen. Om de aandacht af te leiden wanneer de gebaartjes van Dougy wat dreigen te irriteren en de liedjes net iets te veel op elkaar beginnen te lijken, hadden ze een bassist met een lichtjes spastische motoriek en een twijfelachtig vestimentair inzicht meegebracht, of lasten ze het atypische Resurrection' in: spaced-out soul over een geïnspireerde synthdreun en sissende cimbalen als aanloop naar de finale uppercut: een kolkend Drum Song', waarin Mandagi vooraan lekker mocht meetrommelen, het onvermijdelijke Sweet Disposition' en een puik Science Of Fear'.

U was hoorbaar tevreden, de heren toonden zich onder de indruk van zoveel enthousiasme en zelfverklaarde vleesverslaafde Dougy had nog een lange festivaldag voor de boeg om de ideale curryworst spéciale te scoren. Werchter kan wreed schoon zijn.

Hoogtepunt

U herkende het van uw mp3-speler, de radio, De Canvascollectie, de Coca-Cola-commercial, de Chrysler-commercial en de film (500) Days Of Summer' (hadden we The Temper Trap al professioneel genoemd?): zoals het een gedoodverfd hoogtepunt betaamt kreeg Sweet Disposition' een extra lange intro mee, werd het door u allen oorverdovend meegebruld en meegeklapt en spoot het nummer nagenoeg perfect uit de speakers.

Quote

Zwijgzame kerels, die Australiërs, maar na Sweet Disposition' kon er toch een Give yourself a big round of applause!' af. U had het nog verdiend ook.

0 reacties

reageer ook 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

Partnerfestivals

Jouw aanraders