Review: Absynthe Minded op Rock Werchter 2010 (Pyramid Marquee)

Het optreden

What were we thinking? Natúúrlijk hebben de zilveren medaillewinnaars van Humo's Rock Rally 2002 ons vanavond alwéér overrompeld: tijdens het gejaagde Multiple Choice' konden wij onze benen geen moment stilhouden, en Weekend in Bombay', met zijn geweldige vioolpartij, bracht meermaals de rondhuppelende zigeuner in ons naar boven. Opener Plane Song', een rocker van formaat, hadden we nog niet goed en wel verteerd of de zomerse, sexy ballad 'Heaven Knows' was al daar om de tedere ziel in ons los te wrikken. Now it's time for the dark side' bleek een aankondiging van het langs alle hoeken van de Marquee swingende Dead on my Feet', en het aan alle meisjes opgedragen en hypergevoelige Moodswing Baby' is al enige tijd met voorsprong onze favoriet. Hier en daar maakten de heren een jazzy uitstapje waarin Django Reinhardt nooit veraf is, maar het was pas tijdens het hemelse My Heroics, Part One' dat we een kippenvelopstoot niet meer konden verdringen en we voor het eerst vandaag helemaal stil werden. Het wordt stilaan tijd dat we het toegeven: wij zijn fan!

Hoogtepunt

Een tijdje geleden verkozen de lezers van Humo en de luisteraars van StuBru My Heroics, Part One' tot het Beste Belgische nummer van het afgelopen decennium. Na het optreden van vanavond durven wij met enige zekerheid voorspellen dat Envoi' wel eens dat van het huidige decennium zou kunnen worden. U kweelde het in elk geval mee alsof uw leven ervan af hing.

Quote

Bert Ostyn is een man van weinig woorden, maar zijn Dit is ons laatste nummer' ontlokte een duidelijke en welgemeende teleurstelling aan het publiek. Eveneens opvallend: op de rug van de bakvis die vlak voor ons stond, was te lezen: Ik ben een geile hoer.' Om maar te zeggen: The times they are a-changing…