Review: The Black Box Revelation op Rock Werchter 2010 (Pyramid Marquee)

Het optreden

Zoeklichten en rook hielden Paternoster en Van Dijck vanaf opener Run Wild' lange tijd in schaduwen gehuld, maar schimmig klonk Black Box Revelation vanavond allerminst: Where Has All This Mess Begun' jankte venijnig en met High On A Wire' – het vierde nummer op de setlist – staken ze ook de uithoeken van de tent in de fik. Vanaf toen werd elke nieuwe track onthaald als een hitsingle die drievoudig platina had gescoord: dubbel rustpunt Never Alone / Always Together' en Sleep While Moving' inspireerde u zelfs tot ver buiten de Marquee-grenzen tot ontroerende samenzang, die abrupt afgebroken werd door het voortjakkerende You Better Get In Touch With The Devil'. In Love Licks' bleek een forse streep ZZ Top-gitaar rond te hangen en de moordriff van Do I Know You' toonde zich minstens zo geschikt voor voetbalstadions als die van Seven Nation Army'. Elk bescheiden crescendo werd op gejuich en geschreeuw onthaald, Paternoster liet zijn gitaar vuur spuwen en Van Dijck verpulverde elk Animal-record. Uiteindelijk lieten ze de minutenlange psychedelische trip Here Comes The Kick' als een tyfoon in slow-motion door de tent razen. Als er niet zo'n idiote gelukzalige smile op uw collectieve tronie had geprijkt, dan was de Marquee beslist stante pede tot rampgebied uitgeroepen.

Hoogtepunt

We twijfelen tussen toegift Set Your Head On Fire' en I Think I Like You', met die betonnen bluesriff die eventjes in overdrive ging, en de schijnwerpers die ongedurig in het rond tastten, terwijl Paternoster een woest lijf-aan-lijf-gevecht aanging met zijn bloedrode gitaar.

Quote

Jan Paternoster (vlak nadat een jongeman zijn lief vanop het podium ten huwelijk had gevraagd): Het volgende liedje heet I don't want it'. (lachje) Sorry.'