Review: Limp Bizkit op Pukkelpop 2010 (Main Stage)

Het optreden

Er valt veel over Durst te zeggen en we zullen binnenskamers zeker niet nalaten dat te doen, maar de man weet natuurlijk als geen ander hoe hij een gewillig publiek moet ophitsen. Het tegendeel zou verbazen: hij doet al 10 jaar precies hetzelfde. De nationale vlag ophangen van het land waar hij optreedt, bijvoorbeeld. Of het middenpad inlopen voor high fives en vervolgens bovenop de nadars klimmen - onze gedachten gaan in dezen vooral uit naar het meisje dat op die manier een halve song tussen de benen en met het hoofd tegen het kruis van Durst aangedrukt zat. En om het af te maken nog wat sticking it to the man'-volksmennerij uit het beduimelde boekje: They told us we have to leave the stage now. I answered: FUCK YOU.' Tel daar nog de als Magere Hein uitgedoste Wes Borland en u weet: iedereen die naar de Main Stage was afgezakt om het fenomeen Limp Bizkit te zien en iets zocht om de verveling tegen te gaan, heeft waar voor zijn geld gekregen. Hell, Durst liet ons zelfs zijn mangina zien (voor de onschuldige lezers: de klassieke party trick waarbij de eigen pik en ballen achterwaarts tussen de benen worden geklemd en zo een, in dit geval getrimde, muis tevoorschijn komt), en dat had nu ook weer niet gehoeven.

En dan was er nog de muziek: exact dezélfde muziek als tien jaar geleden, om precies te zijn. Er werd nochtans aangekondigd dat we in de nabije toekomst een nieuwe plaat mogen verwachten, maar de songs die daarbij horen werden duidelijk nog niet goed genoeg geacht om de setlist binnen te smokkelen - zelfs niet één. Het optreden bestond derhalve bijna volledig uit nummers die hits werden in de tijd dat nu-metal nog nu was: het van den aap zijn gat geblazen Rollin'', maar ook My Generation', My Way', Take a Look Around' en - altijd goed voor een paar minuten onversneden cringe - Behind Blue Eyes'. Uiteindelijk was het Break Stuff' die op het luidste gejuich en de meeste crowdsurfers onthaald werd. Like, you know, whatever…

Hoogtepunt

Een uitzinnig meegebruld Break Stuff' voor het publiek. De afsluitende cover Faith' voor Durst zelf. Om zichzelf te trakteren voor z'n veertigste verjaardag, had hij zoveel mogelijk meiden aangemaand het podium te bestormen, en in geen tijd stonden minstens 150 bikini chicks in verschillende gradaties van gewilligheid met hun bootie te schudden.

Quote

Of: Fuck Limp Bizkit!' - met zijn allerlaatste bijdrage was DJ Lethal alle aanwezige non-believers te snel af.