Review: Arctic Monkeys op Rock Werchter 2011 (Main Stage)

© Eddy Petroons

Het optreden

't Luistert nauw om aan dergelijke verwachtingen te voldoen, maar de Arctic Monkeys deden het vandaag moeiteloos.
Dat ze er verder niet te veel doekjes om wonden en geen adem verspilden aan bindteksten, hoeft u niet persoonlijk te nemen: in Sheffield wordt praten als een zwakte gezien. Stilzwijgend enthousiasme was er wél: 'Don't Sit Down 'Cause I've Moved Your Chair' (stukken vinniger dan op plaat), 'Library Pictures', 'She's Thunderstorms' en 'Brick By Brick', het beste van het nieuwe en uitstekende 'Suck It and See', werden aan een stevig tempo afgewisseld met een buslading radiohits als 'Teddy Picker', 'Crying Lightning', het lijzige 'Cornerstone', 'I Bet You Look Good On the Dancefloor', 'When the Sun Goes Down', 'Fluorescent Adolescent' en '505'. Nummers die weinig soelaas vinden in het bestaan, maar dat gevoelen een vrolijke hak zetten vanuit de opvatting: 'We celebrate that there's nothing to celebrate.'
Blikken werden uitgewisseld, gitaarsnaren aangespannen en voor iemand er erg in had waren er 19 songs gespeeld in krap anderhalf uur zonder ooit iets af te jakkeren: er zijn groepen die vandaag voor een mindere return on investment zorgden. Pukkelpop 2009 mocht dan een teleurstelling zijn voor Monkeys-fans, van de cuvée '11 viel niks af te dingen.

Hoogtepunt

'The View from the Afternoon', '505', 'I Bet You Look Good On the Dancefloor'

Quote

'Home sweet home, home sweet home, home sweet booby-trap /?I took the batteries out my mysticism and put 'em in my thinking cap /?She's got a telescopic hallelujah hanging up on the wall /?For when it gets too complicated in the eye of the storm.'
Bullshit voor gevorderden, uit 'The Hellcat Spangled Shalalala'