Concertreview: Die Antwoord op Dour 2017

, door (vvp)

Afgelopen jaren was Die Antwoord de ene vaste waarde op alle Belgische zomerfestivals. Een moraalridders op de kop schijtend, burgertrutjes in de kont blaffend, in het wilde weg ejaculerend rondreizend circus met Ninja en Yo-Landi Vi$$er als leeuwentemmers. Was dit het Batman-universum, dan waren zij The Joker en Harley Quinn: iconen van de chaos, ridders van het hedonisme, agenten van het kwaad. Die Antwoord was, met andere woorden, tof en stampte met de platste beats en de felst uitgespuwde teksten over poezen en raging zef boners elke moraalridder tegen de onderkaak.

Vanavond? Boring! Misschien lag het eraan dat de show al minstens vijf jaar krek dezelfde is, met alleen telkens een handvol nieuwe nummers erbij van platen die almaar slechter en slechter worden. Die oranje Guantanamo-pakken, dat pitbullmasker, zelfs die uitpuilende camel toe van Yo-Landi? Been there, done that. Zelfs het intromuziekje uit de ‘Carmina Burana’ is na ontelbare zomers nog altijd hetzelfde. En dan was vanavond het geluid ook nog eens van de hond zijn kloten: je moest al met je smikkel tegen het geraamte van The Last Arena gaan staan om de beats van de Jupiler Boombox te doen verdrinken. Terwijl: de beats van Die Antwoord horen alle andere beats op de wei net genadeloos op te zwelgen en uit te kotsen.

Ninja en Yo-Landi zelf heb ik in het verleden ook al weleens met meer energie, agressie en waanzin zien tekeergaan dan hier. Die Antwoord op zijn best is niet af te stoppen, een funfabriek die op niemand wacht en met een goddeloze rotvaart naar de hel dendert. Nu lag het tempo laag, met lange pauzes tussen nummers, en veel songs die gewoon in het geheel in het water vielen: wat was die versie van ‘I Fink U Freeky’ een sof, maar dan echt wel een sof. Afrikaans blijft een goeie voertaal en ‘suig my fokken piel’ klinkt altijd goed, maar verder mankte ‘Fatty Boom Boom’ richting onbestaande climax. ‘Happy Go Sucky Fucky’ verdiende nog punten voor z’n titel, maar dan alleen dáárvoor.

‘Girl I Want 2 Eat U’, ‘Banana Brain’ en ‘Ugly Boy’? Braafjes. Dat provocerende refrein van ‘Daddy’ (‘Daddy, daddy, please buy me a sweet / I know you got money / I want that big chocolate bunny / In my mother-fucking tummy / I want it, I want it, I want it’)? Steriel, hoe hard Yo-Landi ook haar best deed om zich richting orgasme te piepen. Veel tamtam bij ‘Cookie Thumper’ maar uiteindelijk: ’n aardbewing in ’n miershoop. Alleen in ‘Baby’s on Fire’ zat nog wat leven: een halve ster erbij voor die halve milliseconde adrenaline.

Waar Die Antwoord vroeger binnenkwam als de voorbinddildo van een goedgebouwde dominatrix, hebben ze nu de impact van een natte wollen sok. Vorig jaar kwamen ze even in het nieuws: ze gingen eerst stoppen en dan weer niet. Ze weten het zelf goed genoeg: tyd om te stop met die neukery, poes.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven