Concertreview: San Soda op HORST Festival 2017

, door (jme)

Een DJ-set van San Soda, alias van Nicolas Geysens, belooft doorgaans een hypereclectische bedoening te zijn. Geysens is dan ook een gewiekst samplediefje als producer en een naarstig platenverzamelaar als DJ - wij verwachtten opengebroken genre-grenzen middels kruisbestuivingen tussen jazzfunk, Detroit house, glitterdisco, Braziliaanse sambaritmes en, als het even kan, euh, Oezbeekse mondharpsolo's. Op een festival als Horst, dat we tot nader order relatief underground kunnen noemen, zou dat ook gewoon wérken. 

Ergens is het dus jammer dat San Soda zich op die druilerige vrijdagavond voornamelijk beperkte tot de afdeling van zijn platenkast met de intussen versleten sticker 'funky' erop en niet simpelweg uit alle genres het beste plukte, zonder per se een four to the floor-beat aan te houden.  

Desondanks konden de eclectici te Horst al snel hun veelvormige tranen drogen: de platenmagiër trakteerde ons op een greep uit zijn grabbelton vol feelgoodparels. Dat betekent baslijnen die als boter in de oren smelten, heerlijke klassieke house afgewisseld met het meer elektronische werk en discoplaten voor fijnproevers, afgewerkt met een (door San Soda zélf opgestoomd) zwoel nazomersfeertje waardoor het mans- en vrouwvolk aldaar zich des te gewilliger liet versieren, ondanks de frisse temperaturen. 

Een feestje van het ultravrolijke soort dus, met als niet-zo-stille getuige de vele lachende en joelende kopjes om ons heen - die gelukkig geen ene ruk gaven om een al dan niet eclectische set.

Het moment

Zo'n beetje elk moment waarop het halve publiek hun gsm bovenhaalde om Shazam te gebruiken - een muziekherkenningsapp die zowat elk nummer kan identificeren - om prompt te zien dat Shazam de verborgen parels van San Soda niet eens herkent. 

Het publiek

Danste zwoel, danste fijn, danste hard, danste blij. 

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven