360

Prachtige namen, maar de film, gebaseerd op de roman ‘La ronde’ van Arthur Schnitzler, schampte als een kartonnen kogel af van onze huid.

‘360’ lijdt aan dezelfde ziektes waar het gros van de ensembledrama’s en mozaïekfilms aan lijden: een plechtige voice-over vertelt iets over ‘splitsende wegen en keuzes maken’, je ziet veel bekende koppen, en je maakt kennis met een regiment van personages (Hopkins speelt de vader van een verdwenen meisje, Law een overspelige topmanager, Foster een pas vrijgelaten zedendelinquent), maar op het eind weet je te weinig over hen om ze tegen je boezem te drukken.

Eén keer hielden we de adem in: wanneer Hopkins tijdens een AA-meeting een lange, doorvoelde, magnifieke monoloog over de zoektocht naar zijn dochter afsteekt. Hoed af voor Hannibal: hij is de enige die de gladde gemaaktheid van het scenario weet te overstijgen.

Bekijk de trailer: