
Het hoofdpersonage past nochtans perfect in de steeds groter wordende galerij van bizarre Almodóvar-figuren: Robert Ledgard (voor het eerst sinds 1990 werkte Pedronog eens samen metAntonio Banderas) is een briljant chirurg die er sinds de gruwelijke dood van zijn geliefde zijn levenswerk van heeft gemaakt om een artificiële huid te kweken die immuun is voor brandwonden en insectenbeten.
De man blijkt evenwel een macaber kantje te hebben: zo houdt hij in zijn afgelegen villa een bloedmooie griet gevangen, wier identiteit wordt onthuld in één van die lange, ingenieuze flashbacks waar de Spaanse cineast het patent op lijkt te hebben.
Het heuglijke nieuws is dat Pedro in 'La piel que habito' bij momenten iets van de kitscherige poëzie van zijn oudere werk lijkt terug te vinden (al vonden wij niet álle dialogen even geslaagd: op het moment dat iemand een stel borsten bloedserieus vergelijkt met 'waterdruppels die van een spiegel glijden' konden we nog net een schaterlach onderdrukken).
Ook op vormelijk vlak is er geen vuiltje aan de lucht: de muziek klinkt goed, de vertolkingen zijn foutloos, de beeldcomposities oogverblindend mooi. Maar echt inslaan doet de film niet.
Net zoals bij 'Los abrazos rotos', 'Volver' en 'La mala educación' konden wij ons niet van de indruk ontdoen dat Pedro niet langer vanuit een innerlijke noodtoestand filmt: wij proefden alweer meer vakmanschap dan bezieling, meer metier dan urgentie, meer briljant vernuft dan allesverterende passie.
Pedro Almodóvar lijkt op een leeftijd gekomen dat hij liever het zekere voor het onzekere neemt - terwijl wij hem zo graag nog eens door de bocht zouden zien vlammen.
Bekijk de trailer »































![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)


4 reacties
reageer ookRegine
Zaterdag 8 oktober 2011 - 11u27
En om toch een beetje te anticiperen op eventueel commentaar op het voorgaande bericht: bezighoudt
Regine
Zaterdag 8 oktober 2011 - 11u25
haha :) Een recensie over een film die mij al een paar weken bezighoud. Omdat ik me afvraag "is dat nu de beste film die ik ooit gezien heb". Zit de recensent hier in een ontkenningsfase' Want alhoewel hij termen als "vakmanschap" en "metier" (2 keer hetzelfde dus), maar ook "briljant vernuft" gebruikt, verklaart hij toch de film niet goed te vinden. Flutrecensie dus. Maar ja: "smaken verschillen hé". We wachten wel op het eerste positieve commentaar op zijn stukje ;)
Bruce
Dinsdag 6 september 2011 - 01u41
Bennie, je schrijf wel erg krakkemikkige zinnetjes. Wie ben jij trouwens om te bepalen wat 'cinematografische schoonheid' is. Een reactie die past bij deze film: op het eerste gezicht mooi geformuleerd maar getuigend van een enorme leegte.
ben
Maandag 29 augustus 2011 - 16u28
Absolute nonsens-recensie en vooral schoolvoorbeeld van "als-ik-het-vanuit-mijn-luie-zetel-kon-had-ik-het-hélemaal-anders-gedaan" journalistieke mentaliteit. Wie niet genoten heeft van deze film, is alle cinematografische schoonheidsbesef verloren.
Reageer ook