The Tree of Life

The Tree of Life vond ik waarschijnlijk een van de beste films die ik ooit heb gezien, en grote kans dat dit zo zal blijven. Vergeleken met de doorsnee filmnarratief is dit een digitaal schilderij dat metafysische kwesties behandelt aan de hand van concrete gebeurtenissen, zoals het verliezen van je onschuld en de verwondering over de zin van het leven. Het valt me tegen dat veel mensen deze pracht er niet uit hebben weten te halen, maar het verbaast me in deze moderne tijden niet.

"Dat wij deze altaarkaarsversie van 'Godverdomse dagen op een godverdomse bol' (want ja, dat is het eigenlijk!)" haha, wat een grap, lees deze recensie eens, iemand die weldegelijk de film heeft begrepen en die kritiek dan ook juist onderbouwd = http://www.parool.nl/parool/nl/21/FILM/article/detail/2439820/2011/06/02/The-tree-of-life.dhtmlmisschien met de recensent

De levensboom maar wel zo rot als snot.

De film was slecht. Trok op niets. Iedereen in de filmzaal zat te puffen en we moesten ons inhouden om ook niet weg te gaan zoals de helft van de zaal. Sorry, maar ik heb niets met geisers en vulkanen.

Ik hou van de manier waarop hij een verhaal verteld waar dialoog vervangen is door montage(beeld i tegenlicht znd vast standpunt).Op die manier vertelt hij veel:een melancholieke reflectie op kinderjaren'50/60:gordijnen, lange lanen,groen,strenge vader,liefhebbende moeder Allesbehalve 'zweverig'.Mooi de tekening van karakter/Penn.Er is niets mis met kleur & beeld-a space odyssee!-:enkel die soundtrack was erover en de laatste minuten,typisch bij veel US films.Duidelijk 15' te lang.

fccccc

Toegegeven, het is niet zijn meest subtiele film. Af en toe slaat hij de bal zelfs totaal mis (die scène op het strand, die verwijzing naar sneeuwwitje), maar wat een kijkervaring! Ben ik trouwens de enige die 'begrijpt' waarom die evolutiescène erin zit'

Eindelijk eens iemand die durft zeggen waar het op staat! Het is niet omdat er toevallig 'Terrence Malick' op de aftiteling staat, dat dit meteen een meesterwerk is. De slotsequentie was immers een vijftien minutendurend festijn van sentimentele zever, waarin Malicks filosfische toon ontaardde in kleffe - met alle respect - rommel, en waarin filmmaken (te) ver te zoeken was.

'The tree of life' is zelfs heel makkelijk te omschrijven in amper vier woorden: Film van het jaar.

U gooit alle spiritualiteit op één hoop met de zieke Vangheluwe: wat hebben die (ik zou bijna zeggen; in godsnaam) met elkaar te maken' Malick vebrandt zijn vleugels? U bedoelt dat een mus de vlucht van de adelaar niet kan volgen! Dit is (voor mij) een onvergetelijke filmervaring. Dat het ook een tijdloos kunstwerk is zal nog blijken Ik wens u nog veel plezier in de graftombe van uw cynisme. Het is niet omdat men iets over film kent dat men ook iets van het leven begrijpt, helaas.

check dit anders eens: http://www.reverseshot.com/article/tree_life

en ik hou er heel veel van

(vervolg)Het bijzondere aan deze film is dan ook dat de rol van de criticus tot een absoluut minimum wordt beperkt, aangezien deze niet functioneert als leidraad bij dit werk (en soortgelijken). De mening van mijn medekijker interesseert me wel, maar kan geen grond van waarheid in zich hebben daar het een extreem individuele beleving is. Ik wist nadat ik 'm voor de eerste keer zag dat een tweede keer speodig moest volgen. Het hielp de film plaatsen en het hielp me langzaamaan mn mening te vormen

beste mr. stockman, voor het eerst sinds enige tijd ben ik het helemaal oneens met u. maar dat is het hem net: films die sterk interpretatief zijn boeien me mateloos (dialoog/plot zijn direct en eenduidig, beeld is sterk meerduidig). een logisch gevolg hiervan is de vele discussies die filmfans houden op allerhande fora over de film, soms uitlopend op ruzies. men ziet hier die interpretatieve waarde over het hoofd, en de idee dat er niet zoiets is als een 'correct oordeel'. (wordt vervolgd)