Sommige personages werden weliswaar weggeknipt, gecondenseerd of samengevoegd - zoiets is nu eenmaal onvermijdelijk - maar de halfwrange, halfpoëtische dialogen, de schitterende karaktertekeningen en de langzaam insluipende weemoed zijn allemaal intact gebleven. En dat lijkt ons vooral de verdienste van de acteurs: vooral Paul Giamatti zet na 'Sideways' en 'American Splendor' opnieuw een onvergetelijk personage neer. Barney Panofsky is een kettingroker, een zuiplap, een vuilbek, een vrouwengek en wie weet zelfs een moordenaar, maar in zijn borst overwintert een diepromantische ziel: let op die nauwelijks hoorbare tremolo in zijn stem wanneer hij tijdens een etentje met zijn vader (Dustin Hoffman) de naam van zijn droomvrouw onthult! Het leven dat Barney leidt is al bij al niet eens zó opmerkelijk, maar achteraf heb je tenminste het gevoel dat je een mooi en waarachtig mens hebt ontmoet. Trouwens: voor een man die verrekt van de zenuwen omdat hij een date heeft, en van te voren een spiekbriefje opstelt met mogelijke gespreksonderwerpen, kunnen wij alleen maar sympathie voelen.
Bekijk de trailer:
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
1 reactie
reageer ookDonovan
Zondag 20 november 2011 - 13u52
Fantastische film
Reageer ook