The Social Network

Mark Zuckerberg, Eduardo Saverin, Divya Narendra, de tweelingbroers Winklevoss: de vijf elitaire Harvard-studenten die (de ene iets meer dan de andere) in die wonderlijke herfst van 2003 het meest revolutionaire sociale netwerk van de eeuw in het leven riepen, wáren helemaal niet met elkaar verbonden, en wilden allesbehálve met elkaar delen: zo blijkt uit deze fantastische, ontluisterende, op keiharde feiten gebaseerde reconstructie.

De film – een geheide Oscarwinnaar - schetst vooral een fascinerend profiel van Facebook-demiurg Zuckerberg: geen kwaadwillige klootzak, maar een innerlijk gekwetste, schijnbaar licht autistische, haast meelijwekkende outcast die erin slaagde om zijn briljante vaardigheid met programmeercodes te koppelen aan één enkel geniaal inzicht: 'De mensen gaan inloggen, in de hoop iemand te ontmoeten.'

Zuckerbergs verlangen om erbij te horen, om zich online te voelen (en willen we dat niet allemaal), verleent hem nét dat mespuntje menselijkheid waardoor we hem ergens tóch sympathiek gingen vinden.

Scenarist Aaron Sorkin had het dus goed gezien toen hij in de ontstaansgeschiedenis van Facebook een universeel Shakespeariaans drama over afgunst, verraad, hebzucht en verbrijzelde vriendschappen ontwaarde. Zijn sublieme script springt meesterlijk heen en weer tussen drie verschillende tijdslijnen en zit tot barstens toe vol met heerlijk knisperende oneliners die de Zeitgeist perfect weten te vatten: 'In een donker hoekje zitten typen – dat is wat de misnoegden nu doen.'

Sorkins dialogen zijn pure stuwstof voor de cast: Jesse Eisenberg (Zuckerberg), Andrew Garfield (Saverin), Armie Hammer (die met de hulp van een ongelooflijk knappe digitale truc gestalte geeft aan Cameron én Tyler Winklevoss) en zelfs Justin Timberlake staan zichtbaar onder stroom en leveren elektromagnetische topprestaties.

Kortom: zelfs lieden die nog nooit van Facebook hebben gehóórd zullen ademloos en met wijdopen ogen op het puntje van hun stoel zitten. En dat is misschien nog het meest de verdienste van David Fincher, die na het middelmatige 'Zodiac' en het vreselijk saaie 'The Curious Case of Benjamin Button' eindelijk weer de vibe te pakken heeft.

Handelingen die er op papier doodsaai moeten hebben uitgezien - 'Zuckerberg zit achter zijn computer' - giet hij in supersexysensuele, elektrostatisch geladen, met breedbandsnelheid voorbijknetterende rollercoasterscènes die je de adem afsnijden en een shot adrenaline door je hart jagen (Zuckerberg en Parker in de nachtclub!).

En hoewel Fincher en Sorkin zich onthouden van expliciete commentaren op het Facebook-fenomeen zélf, kun je tussen de flitsende beelden en dialogen door wel degelijk iets proeven van de kolkende eenzaamheid, van de bittere hunkeringen en van de zelfbevestigende 'Ik zit op Facebook dus ik besta!'-emoties die onder het drukke verkeer van profielfoto's en vriendschapsverzoeken borrelen.

Jawel, beste vrienden en vriendinnen: 'The Social Network' gaat over nú, over óns, en over ons stekende verlangen om ergens te kunnen inloggen en aangemeld te zijn. Als dat geen vier sterren waard is.

Bekijk de trailer:

• The Social Network
• Youtube: The Social Network