The Expendables

Het resultaat is even genietbaar als een stevige proteïnenshake, maar vooraleer u trillend van enthousiasme in uw auto of op uw fiets springt, dienen we hier toch enkele waarschuwingsschoten te lossen.

Wie een humoristische pastiche op genreklassiekers als 'Raw Deal' of 'Cobra' verwacht, of een feestelijke postmoderne hommage in de stijl van 'Inglourious Basterds', is eraan voor de moeite.

Verwacht ook geen cinematografische hoogstandjes: in dit genre draait het niet om stijlvolle camerahoeken, maar om de efficiëntie van de explosies en de lijf-aan-lijf-duels. Ook de melancholische toon uit 'Rocky Balboa' is helemaal afwezig.

Wie daarentegen eens een archetypische actieprent wil zien die écht uit de era van Stallone-Schwarzenegger-Lundgren had kunnen komen, zit goed. Wat je krijgt zijn oorverdovende kogelregens en een niet bij te houden bodycount; dubbelgespierde acteurs die ontzettend kwaad voor zich uit kijken en levenswijsheden uitspuwen als 'ik weet een goed mes wel te waarderen!'; vrolijk in het rond vliegende afgerukte armen en benen; en een eskadron Zuid-Amerikaanse soldaten van wie je onmiddellijk weet dat ze door en door slecht zijn doordat ze de fruitstalletjes van oude besjes omversmijten. Heerlijk!

Twee scènes springen eruit: de oprecht ontroerende 'Slivovitsj'-monoloog van Mickey Rourke, en het historische 'He used to be on my team'-moment met Sly, Schwarz en Willis: krop in de keel! Bevende kin! Prikkende tranen!

Slechts af en toe krijg je een aanwijzing dat we in het jaar 2010 zitten: onze helden durven al eens een hitech-laptop open te klappen, en telkens als Stallone en Rourke samen in beeld verschijnen, is het alsof je in een soort freaky botox-en-haarstukjes-show bent beland. Bericht aan Van Dammeen Seagal: als jullie niet in de sequel zitten, breken we jullie nek.

Bekijk de trailer:

• The Expendables
• Youtube: The Expendables