De tijd dat je tijdens de zomervakantie uitsluitend leeghoofdige blockbusters in de donkere zaal aantrof, ligt blijkbaar voorgoed achter ons: net op het moment dat wij op één of andere dansvloer in Salou zorgeloos rond het lijf van Paris Hilton stonden te kronkelen, dropte Christopher Nolan 'Inception' in de bioscoop. De rekel!

We zijn intussen snel gaan kijken, en hebben er maar drie woorden voor: believe the hype! In een tijd waarin Hollywood ons platslaat met remakes en reboots is 'Inception' niets minder dan een verademing - tegelijk een hoogst originele, ijzersterk vertolkte, met adembenemende visuals (het zweefduel!) doorspekte actieflick die je vanaf de eerste seconde achterover drukt in je stoeltje; een ultravernuftige trip doorheen de mysterieuze groeven en plooien van het onderbewustzijn; én een verrassend inventieve hommage aan Vrouwe Cinema (voor een interessante analyse van die laatste betekenislaag: lees het briljante essay van Devin Faraci op www.chud.com).
Waarom dan toch maar drie sterren? Omdat we de atmosfeer en de toon van de film uiteindelijk nét iets te cerebraal vonden: de voorhoofdskwabben knetteren, maar de ziel blijft verlangen naar meer. Nolan is een crack in het construeren van prikkelende breinbrekers (zie ook: 'Memento'), maar de pure vreugde van het filmmaken - die er bij Tarantino en de gebroeders Coen zo onweerstaanbaar vanaf spat - zal je niet gauw in zijn werk terugvinden. Voor het overige: droom van een film.
Bekijk de trailer:
1 reactie
reageer ookAndrea
Vrijdag 27 mei 2011 - 18u25
Vind dat Tarantino z'n liefde voor film er soms wat teveel van af spat. Tot het vervelende toe. Doe muziek op ene scène te plakken. Meteen erna vind iemand dat al legendarisch!
Reageer ook