Irrational Man

, door ()

irrational

Hé, daar heb je dat gekke mannetje weer, net op tijd voor zijn jaarlijkse afspraak. Wedden dat hij weer een film meegebracht heeft? En wedden dat hij ook déze keer weer zal beweren dat hij Woody Allen is – regisseur van pareltjes als ‘Manhattan’ en ‘Annie Hall’, maar het laatste decennium steeds harder worstelend om nóg een titel in de buurt van al dat fonkelends te mikken. En ja, ook dit jaar zullen we ’m opnieuw op zijn woord geloven – omdat-ie net zoals de echte Woody wat sikkeneurig kromgebogen loopt onder het gewicht van zijn bril, maar vooral: omdat de gedachte aan voorgenoemde prenten je geruststelt.

Om meteen tot de kern van de zaak te komen: ‘Irrational Man’ is géén Woody Allen-prent. Of toch niet voor wie een filmkompas op zak heeft dat enkel ’s mans beste titels als noorden aanwijst. Dat doet het onze niet, trouwens: tijdens ‘Irrational Man’ moesten we bijvoorbeeld ook denken aan ‘Midnight in Paris’ uit 2011 – al was dat vooral omdat we onszelf wilden inprenten dat het wel bestáát, een Woody Allen die ook in de jaren 2010 weet te begeesteren. Maar voor wie geen Allen-adept is in de puurste vorm, is ‘Irrational Man’ een sof.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven