The Informant!

De film begint nog gewichtig, met Whitacre (Matt Damon) die naar de FBI stapt met een verhaal over gemanipuleerde winstcijfers, bedrijfsspionage en onwettelijke prijsafspraken. De feds ruiken een zaak en verzoeken Mark voor harde bewijzen te zorgen (ze vertrouwen hem zelfs een koffertje vol afluisterapparatuur toe), maar nét wanneer je denkt dat je vertrokken bent voor een spannende bedrijfsthriller in de stijl van Michael Manns 'The Insider', gooit Soderbergh, die schelm, totaal onverwacht het anker los en begint hij zijn film in een enigszins andere richting te sturen (op het moment dat de eerste proestlach aan je lippen ontsnapt, ben je zowaar zélf een beetje verrast).

Terwijl onze amateurspion zich gaandeweg ontpopt tot een grenzeloos fascinerende figuur met een wel héél bijzondere psyche, valt er enorm veel te gniffelen. Met de heerlijk droge vertolking van Scott Bakula (let op diens mimiek wanneer hij de zoveelste plotwending in de maag krijgt gesplitst). Met het opzettelijk kitscherige kleurenpalet. En vooral met Whitacres hilarische, ogenschijnlijk niets ter zake doende monologue intérieur ('Ik hou van sauna's. De stoom is heel mysterieus'). Zelfs de soundtrack knipoogt mee: Soderbergh deed niet toevallig een beroep op de legendarische componist Marvin Hamlisch, die in een ver verleden de muziek componeerde van onder meer 'Bananas', 'Take the Money and Run', 'The Sting' en 'The Spy Who Loved Me' - een rijtje waarin 'The Informant!' zeker niet misstaat.

Twee duimen omhoog ook voor Matt Damon, die - ondanks de twintig kilo extra, de onnavolgbare toupet en het grappige snorretje - zijn gelaat voortdurend in een opvallend ernstige plooi blijft houden, zélfs wanneer zijn koffertje vol afluisterapparatuur ineens rare geluiden begint te maken. 'The Informant!' is fris, sfeervol, vederlicht, en à la limite zelfs een tikkeltje ontroerend. Veel plezier!

Bekijk de trailer

• The Informant
• Youtube: The Informant