Whatever Works

We hebben nochtans maar weinig gemeen met de hoofdfiguur, Boris Yellnikoff. Boris (Larry David van 'Curb Your Enthusiasm'!) is een misantroop in de allerbeste Woody Allen-traditie: hij vindt zichzelf een genie, bestempelt kinderen als 'imbecielen', ergert zich dood aan de 'hersenloze zombies' rond hem, en laat de sarcastische oneliners als scheermesjes van zijn tong rollen: 'Stuur uw kinderen niet naar een zomerkamp, maar naar een concentratiekamp, opdat ze zouden beseffen tot wat de mensheid in staat is.' Een onverbeterlijke grompot, die Boris, maar je kán niet anders dan van hem houden. Enter Melody, een van het ouderlijke huis weggelopen, net meerderjarig geworden nimf (Evan Rachel Wood) die nog gelooft dat niet álle liefdesrelaties van voorbijgaande aard zijn. Het frisse meisje verleidt de oude brombeer tot een huwelijk, en wanneer ook de moeder arriveert (gewéldig om Patricia Clarkson te zien metamorfoseren van Texaans white trash tot wufte kunstenares) begint de levenslust het pas écht te winnen van de zwartgalligheid. Er begint zich zelfs een feelgoodfilm af te tekenen!

Allen, teruggrijpend naar een scenario dat hij in 1976 schreef voor Zero Mostel - het belandde na de dood van de komiek in de lade - vertoeft na zijn citytrips naar London en Barcelona weer in zijn natuurlijke biotoop: New York. Zijn omzwervingen hebben hem zichtbaar deugd gedaan: de cineast lijkt de Big Apple, die bruisende smeltkroes van rassen en generaties, zelfs een beetje te herontdekken. 'Whatever Works' is zéker geen Woody grand cru, maar sommige dialogen zijn simpelweg práchtig ('De liefde is niets anders dan een wanhopige zoektocht naar een illusie van betekenis in dit leven, om de paniek te smoren'), en het advies dat Boris ons finaal meegeeft ('Wat het ook is dat je gelukkig maakt, hou het vast') bezorgde ons zowaar een krop in de keel (een kleintje). Bovendien bevat 'Whatever Works' de mooiste break-up line die we ooit hebben gehoord: 'The universe is winding down. So why shouldn't we?' Het is eens wat anders dan 'Je bent op het verkeerde moment in mijn leven gekomen' of 'Ik hou van je, maar dan alleen als vriend'. De woorden zitten in onze geheugenbank: misschien komen ze nog eens van pas...

Bekijk de trailer