Nu wij stilaan de tachtig naderen, raken wij meer en meer ontvankelijk voor melancholie (én voor de schoonheid van jeugdige blondines, maar dat geheel terzijde). En dus keken wij belangstellend uit naar de Argentijnse prent 'La ventana', een in de buitenlandse pers fel bewierookte mijmering over vergankelijkheid en over het belang van herinneringen.

Maar veel voelden we er niet bij: 'La ventana', waarin een oude schrijver zijn laatste levensuren voelt wegtikken, blijkt niet veel meer dan een mooi gefotografeerde variant op Bergmans 'Wilde aardbeien', overgoten met een goedkoop snuifje Proust. Mooie korenvelden wel, daar in Patagonië.
0 reacties
reageer ookReageer ook