Elève libre

In het onvolprezen 'Folie Privée' zoomde deze jonge cineast in op een gescheiden man die gek wordt van de gedachte dat hij zijn zoontje moet achterlaten, 'Nue Propriété' ging over de nogal ongezonde band tussen een moeder en haar achttienjarige tweelingzonen, en in 'Elève Libre' – opnieuw een ijzersterke, diep in het middenrif pokende prent – dissecteert hij de twijfelachtige relatie tussen Jonas, een zestienjarige scholier met leerproblemen (Jonas Bloquet), en Pierre (Jonathan Zaccaï), zijn privéleraar. Aanvankelijk zit Pierre zijn jonge pupil braafjes in te wijden in de beginselen van de wiskunde en de filosofie van Camus, maar het duurt niet lang of de man begint - samen met een bevriend 'ruimdenkend' koppel - de tiener te bestoken met allerlei seksadviezen: eerst nog op een luchtig toontje, vervolgens zowaar met behulp van praktische oefeningen!

Niet alleen het steeds teugellozer wordende gedrag van de personages, maar ook de claustrofobische mise-en-scène wekt een soort prikkelend onbehagen op: Lafosse maakt gebruik van zenuwslopend lange, ononderbroken shots, waarbij de camera als een panterslang rond de protagonisten sluipt. 'Is wat die mensen doen nog normaal?' zit je jezelf intussen af te vragen, en ook: in hoeverre is Jonas medeplichtig? Wanneer slaat intimiteit om in perversiteit? Ontregelende, bijtende, diep in de huid priemende vragen. Entertainend kun je 'Elève Libre' dan ook niet noemen, maar moeten films dan áltijd alleen maar entertainend zijn? Je laten krabben op plekjes waar je eigenlijk niet gekrabd wil worden: ook dát behoort tot het veelzijdige emplooi van Vrouwe Cinema.