Religulous

Hoewel wij hier tegenwoordig wakker liggen van ietwat aardsere dilemma's (zoals: een vleeskroket met andalouse of een zigeunerstick met tartaar?) dienen wij toch te bekennen dat we bovenvermelde vragen behoorlijk interessant vinden (ons achterste heeft menig kerkstoel versleten, vandaar).

De Amerikaanse stand-up comedian Bill Maher gaat op zoek naar de antwoorden in 'Religulous', een heerlijk godslasterende documentaire die bij de godsvruchtigen onder u geheid in het verkeerde keelgat zal schieten, maar ons zó hard heeft doen lachen dat de kruisbeelden in het naburige kerkgebouw tegen de muren trilden. Maher, een zelfverklaarde scepticus, trekt in 'Religulous' – de samentrekking van religion en ridiculous – de wereld rond en neemt onder het motto 'Religie is slécht voor het mensdom!' elke dierbare gelovige die hij tegenkomt vrolijk op de hak: hij kletst in een tot kapel omgebouwde vrachtwagen in North-Carolina met een groep stichtelijke redneck-truckers (lachen!), heeft een ontmoeting met een pieuze ex-homo (gieren!), tracht onderweg het Vaticaan binnen te glippen, praat in een islamitische gay bar met twee homofiele moslimactivisten, gaat in Den Haag enkele vragen stellen aan Geert Wilders, en speldt een junk in een Amsterdamse coffeeshop op de mouw dat zijn coiffure in brand staat (brúllen!).

Tegenstanders hebben schande gesproken van Mahers interviewstijl, en helemaal ongelijk hebben ze niet: niet alleen gunt de komiek zijn gesprekspartners in pure 'Terzake'-stijl nauwelijks een weerwoord, meestal veegt hij – terwijl regisseur Larry Charles ('Borat') gretig inzoomt op hun verbouwereerde gezichten - ook nog eens met duivels genoegen de vloer met hen aan. En so what? Maher zal misschien branden in de hel, maar zijn aanpak levert wél een geweldig entertainende satire op. Toch stemde 'Religulous' ons alles bij mekaar genomen erg somber. 'Religie zet de mensheid op een destructieve koers,' zo besluit Maher - en hij bedoelt het níet om te lachen.