Two Lovers

Met 'Two Lovers' heeft Gray immers een zilverhelderen film in onze ziel gebrand die daar nooit meer zal weggaan. Gray heeft het misdaadgenre, dat hij zólang heeft beoefend ('Little Odessa', 'The Yards', 'We Own The Night'), achter zich gelaten, en waagt zich heden op het levensgevaarlijke domein van de Liefde. Leonard Kraditor (Joaquin Phoenix), een manisch-depressieve jongeman die na een mislukte zelfmoordpoging opnieuw bij zijn ouders is gaan inwonen, raakt verscheurd tussen twee knappe grieten: Sandra (Vinessa Shaw), de zekerheid en stabiliteit biedende dochter van de zakenpartner van zijn vader; en Michelle, zijn emotioneel ietwat verwarde buurvrouw (zodra Gwyneth Paltrow in beeld verschijnt, hoor je een paniekerig zangkoor in je hoofd: 'Opgepast! Gevaarlijke blondine!'). Leonard valt eigenlijk nog het meest op Michelle, maar zij heeft haar hart reeds verpand aan een klootzak-eerste-klas (Elias Koteas). Vrouwen!

Gray waagt zich met 'Two Lovers' op (voor hem) nagelnieuw terrein, zeiden we al, maar toch blijft zijn hand erg goed herkenbaar: hij exploreert de diepten van het menselijke hart met dezelfde ernst waarmee hij de misdaadwereld verkende, en net zoals in zijn drie vorige films ontvouwt de plot zich met de onvermijdelijkheid van een tragisch logaritme. 'Two Lovers' is, mocht u het nog niet hebben begrepen, géén romantische komedie (Meg Ryan of Tom Hanks duiken nergens op, een happy end is ver te zoeken), maar een waarachtige snik uit een gebroken hart. Sommige scènes zijn zelfs zó pijnlijk herkenbaar dat je jezelf moet bedwingen om niet weg te kijken van het scherm: 'Je bent als een broer voor me,' laat Michelle zich op een bepaald moment tegen Leonard ontvallen, en haar woorden priemen als dolken door je hart. Smoor zijn op een chick die jóu helaas alleen maar ziet als een schouder om op te huilen: geef toe, het is zowat het verschrikkelijkste wat een man kan overkomen (hoewel: ontdekken dat uw aangebedene vegetarisch is, is nog véél erger!).

Maar als 'Two Lovers' dan zo confronterend werkt (nét nu u zoveel zin had in een gezellige kerstfilm!), waarom dan toch gaan kijken? Wel, voor de ongelooflijf gracieuze mise-en-scène bijvoorbeeld (alleen al die openingssequens!). Of voor de briljante vertolkingen: laten we hopen dat Joaquin Phoenix (zie hem stilletjes sterven wanneer hij terloops te horen krijgt dat Michelle een vriend heeft) het niet meende toen hij aankondigde dat hij het acteren voor bekeken houdt. Of gewoon omdat het deugd kan doen om eens weg te zinken in een prent die uw eigen liefdespijnen reflecteert. Weet u wat het is? Écht goeie films worden niet bekeken, ze bekijken jóu.