Australia

We volgen, met een didgeridoo aan de lippen, een Britse aristocratische lady (Nicole Kidman doet een beetje denken aan Katherine Hepburn in 'The African Queen') die aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog naar the faraway continent afzakt, de leiding van een vervallen veeranch overneemt (vooral het meermaals herhaalde zinnetje 'We need more stockmen!' klonk ons als muziek in de oren) en samen met een lokale veedrijver (Hugh Jackman) een reeks opwindende avonturen beleeft. Luhrmann droomde er al heel lang van om eens hulde te brengen aan de grootschalige, brede emoties bestrijkende, in verafgelegen continenten gesitueerde historische epossen die hij als kleine jongen zag ('Lawrence of Arabia', 'Casablanca', 'Gone with the Wind'), en spaarde kosten, moeite noch kangoeroevellen om zijn droom waar te maken.

Foto's uit de jaren dertig en veertig dienden als voorbeeld voor het magnifieke kleurenpalet van de film, een vierduizendkoppig team van kostuumdesigners priegelde tweeduizend historisch correcte garderobes ineen (onder meer een supersexy safari-outfit voor Kidman en een viriele bush hat voor Jackman), uit het woestijnzand verscheen een volledige stad (pub en telegraafpalen inbegrepen), men legde speciale wegen aan om allerhande voorraden en materialen makkelijk naar de set te kunnen vervoerd, en in het midden van de onherbergzame outback werd een gigantische veeranch opgetrokken (let op de baobab in de voortuin). 'Australia' zíet er dan ook ravissant uit, maar dat mócht dus ook wel voor een film die zowat honderddertig miljoen dollar heeft gekost.

Of de film ook entertaint? Voor een groot stuk wel: het verhaal heeft een geinig toontje (vooral het surrealistische zeepmoment met Jackman werkt danig op de lachspieren), de schaamteloos melige manier waarop Luhrmann de stroopklassieker 'Somewhere over the Rainbow' (uit 'The Wizard of Oz') te pas en te onpas uit de boxen laat druipen heeft iets onweerstaanbaars, en het hele geval straalt een heerlijk oubollige charme uit. Maar de cineast laat ook steken vallen: de intrigerende Aboriginal-cultuur wordt nogal clichématig voorgesteld, het duurt allemaal wat lang (165 minuten!), en in de derde akte, wanneer Luhrmann ineens 'Pearl Harbor' begint na te maken, lijken de hoofdpersonages tussen het jappengeweld wat verloren te lopen. Leerzaam is de film wél: nooit geweten dat een kangoeroe met gemak een op topsnelheid razende truck kan bijhouden. Toch maar eens down under gaan vanavond?