
Het was dus met trillende vingertjes dat iedereen uitkeek naar Meirelles' volgende project, de grootschalige verfilming van de bestseller 'Ensaio sobre a cegueira' (bij ons vertaald als 'Stad der Blinden'), waarin de Portugese Nobelprijslaureaat José Saramago beschrijft hoe de inwoners van een niet nader genoemde metropool plotseling worden getroffen een een mysterieuze blindheid ('de witte ziekte').
Maar toen 'Blindness' het jongste filmfestival van Cannes mocht openen reageerden pers en publiek verrassend eensgezind: 'Brol!' Terecht? Mmmmmmhj...nee! Meirelles heeft misschien zijn hand een klein beetje overspeeld, maar 'Blindness' als een miskleun brandmerken, lijkt ons toch wat overdreven. Zou het kunnen dat onze zusters en broeders in Cannes zich een beetje ergerden aan Meirelles' gitzwarte kijk op de menselijke conditie? De cineast heeft immers geen entertainende rampenfilm in de stijl van 'Children of Men' of 'I Am Legend' gemaakt, maar wel een claustrofobische allegorie, die met vaak misselijkmakende beelden aantoont dat wij, mensenkinderen, onder bepaalde omstandigheden onze normen en waarden overboord gooien als betrof het lege soepblikken.
Nadat het leger de slachtoffers heeft bijeengedreven in een tot concentratiekamp omgebouwd ziekenhuis trachten enkele moedigen (u herkent Julianne Moore en Mark Ruffalo) zich nog enigszins te organiseren, maar het duurt niet lang of de laatste restjes menselijkheid verdwijnen als broodkruimels in de wind: mensen beginnen à volonté in de gangen te urineren, sommigen waggelen als gedegenereerde zombies spiernaakt rond in hun eigen uitwerpselen, en enkele smiechten (onder wie een griezelige Gael García Bernal) vestigen een ijselijke dictatuur ('Jullie willen voedsel? Geef ons jullie vrouwen!'). Nee, 'Finding Nemo' it is not (de Amerikaanse federatie van blinden maakte prompt amok: 'Wij zijn zo niet!' Vraag is: hebben die mensen de film wel gezíen?). Meirelles overdrijft soms een beetje met zijn overbelichte wittemelkfotografie, en deze film zal over het algemeen wel te beklemmend, te hard en te confronterend zijn voor de op luchtig vertier kickende multiplexbezoeker, maar de apocalyptische snapshots (de geblinddoekte heiligenbeelden!) en de terloopse poëtische momenten (de regenbui!) lieten óns - afgaande op dat felle stekerige gevoel in onze ribbenkast - allerminst onberoerd. Of zijn we weer te hard de trap opgerend?































![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)


3 reacties
reageer ookde palm
Woensdag 29 oktober 2008 - 00u43
Geef slechts 1 ster want als je het boek hebt gelezen kom je met een kater naar buiten,op geen enkel moment kan men de spanning vh boek maar evenaren,jammer voor Julianne Moore want haar acteerprestatie is zeer goed. Mensen die het boek niet hebben gelezen kunnen waarschijnlijk wel een goed avondje uit hebben.
hadejan
Zaterdag 18 oktober 2008 - 08u52
De verhaallijn is best confronterend en duwt de toeschouwer ver over de rand van wat comfortabel is, dit alles op een ritme wat ontsnappen moeilijk toelaat. Vraag me ook een beetje af waar die overdreven negatieve reacties vandaan komen, maar kom, net zoals in Blindness is het ieder voor zich, wij hebben in ieder geval een avondje cinema meegemaakt wat ons ook nog bij pot en pint heftige debatten opleverde over de menselijkheid en toch even de aandacht weghield van dat echte drama der mensheid (de nederlaag van de Rode Duivels tegen Spanje dacht ik)
Tyler Durden
Zondag 12 oktober 2008 - 21u53
Toch maar op je gemak de trap beklimmen volgende keer, deze stelt teleur. Met gitzwart kan ik leven, maar 'Blindness' is gewoon 1-dimensionale, domme, pretentieuze cinema, een beproeving van je geduld en een aanval op de goede smaak. Niks meer irritant dan het moeten uitzitten van pijnlijke drama's zonder inhoud. Geef mij maar "Amores Perros", gitzwart op de goede manier.
Reageer ook