Supersonic

, door ()

‘Schenk ’s wat in,’ zo horen we Liam helemaal in het begin van deze wondermooie documentaire zeggen. Maar wie één lang bacchanaal vol drank en drugs verwacht, zal verbaasd opkijken: de jongens van Oasis blikken – terwijl massa’s archiefbeelden en nu en dan een pint voorbijglijden – verrassend eerlijk en (toch voor hun doen) serieus terug op de gloriejaren van de band. Sommige critici (fans van Blur, wellicht) hebben geschreven dat ‘Supersonic’ slechts de helft van het verhaal vertelt, maar dat is niet juist: naar het einde toe sluipt er een grote wrangheid in de interviews, en voel je duidelijk dat het op was. Afronden doet de film met de legendarische concerten op Knebworth, waar de band in 1996 voor een kwart miljoen zielen speelde. ‘Het voelde eerder als een einde dan als een begin,’ aldus Noel Gallagher. ‘Het was het laatste samenkomen van de mensen, voor de geboorte van het internet.’ Poëzie in een parkajas.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan