Eldorado

Naar het waarom hoef je niet ver te zoeken: de huidige Waalse generatie filmmakers is helemaal niet bang om voorbij de eigen kerktoren te kijken, de blik naar de horizon te wenden, en universele thema's aan te snijden. 'Eldorado' is een prachtig voorbeeld: deze prent werd opgenomen in de Oostkantons en doet het met een minimale plot, maar zelfs een Eskimo zal ervoor vallen.

Lanners himself vertolkt Yvan, een handelaar in Amerikaanse wagens die in zijn huis een inbreker betrapt. Een normaal mens zou terstond de flikken bellen, maar Yvan vat een merkwaardige sympathie op voor de wat zielige, drugsverslaafde Elie (mooie rol van de jonge Franse theateracteur Fabrice Adde). Hij is zelfs bereid om zijn hemelsblauwe Chevrolet break uit de garage te halen en Elie een lift te geven naar diens ouders - en zo begint een ontroerende, soms erg bevreemdende (er durft weleens een Deense dog uit het zwerk te tuimelen) roadmovie annex buddymovie.

Want ja, Lanners bewijst met verve dat je zelfs bínnen de Belgische meridianen een voldragen roadmovie kunt maken. De cineast heeft de nodige poëtische roads gevonden in de Hoge Venen, een indrukwekkend niemandsland waar de loodgrijze hemel de aarde dreigt te verpletteren, en in Les Dolimarts, een groot recreatiedomein dat indertijd werd opgekocht door het ministerie van Sociale Zaken en vervolgens doodleuk aan het spook van de verloedering werd overgelaten. Zoals gefilmd door cameraman Jean-Paul de Zaetijd, die in het magnifieke scoopformaat werkte, ademen die locaties een lichtsurreële, bijna onwereldse atmosfeer uit - het is België, but not as you know it.

Qua toon en stijl bevindt 'Eldorado' zich overduidelijk in dezelfde hemisfeer als de films van Jim Jarmusch en de jonge Wim Wenders, maar Lanners pakt ook uit met enkele typische Bouli-zotternijen, zoals de hilarische gag met de wooncaravan. Er valt dus veel te lachen, maar de film omvloeit je gaandeweg ook met nostalgie en tristesse. 'Eldorado' straalt immers niet alleen heel veel liefde uit voor het genre van de roadmovie, maar tevens een welgemeende bekommernis voor losers, outsiders en eenzame zielen. Maar de állergrootste verdienste van Lanners is nog dat hij ons, in één van de grappigste scènes, een wel héél revolutionair middel presenteert om tijdens het sturen niet in slaap te vallen. Uit te proberen op eigen risico!

• Cinebel: 'Eldorado'