Cartas da guerra

, door ()

‘Ik herinner me de eerste dag dat ik je zag en je silhouet van Botticelli; een jaar later op het strand, je haar in een staart, je scheiding in het midden, je gelaat als een portret van Ingres...’ Jeetje! In het Portugese drama ‘Cartas da guerra’ leest een voice-over twee uur lang voor uit de brieven die António Lobo Antunes naar zijn eerste vrouw schreef vanuit Angola, waar hij in het begin van de jaren 70 meevocht in de koloniale oorlog. Geef ons maar ‘I’ll be back!’, dachten wij eerst, maar toen gebeurde het: met heel ons wezen raakten we in de ban van het hypnotiserende proza en van de Terrence Malick-achtige zwart-witte beeldenpracht waarmee regisseur Ivo Ferreira de woorden prachtig laat samensmelten. Er begon ons ook iets te dagen: namelijk dat Antunes alleen maar naar die verheven woorden zocht in een wanhopige poging om in de hel van Angola zijn verstand niet te verliezen.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan