Deels vertederd door mededogen, deels verteerd door wrok - je krijgt hints van een gewelddadige kindertijd - gaat het duo op zoek naar een geschikt tehuis.
Nee, dit verhaal klinkt niet meteen opwekkend - Lenny is geen olijke 'Vidange perdue'-opa, maar een weerspannige bejaarde die de badkamer met stront besmeurt - maar zoals sommige goochelaars parelwitte duiven uit hun grauwe zakdoeken kunnen laten opfladderen, zo komt regisseuse Tamara Jenkins ten slotte tevoorschijn met een verrassend waarachtig, humaan en ontroerend drama, dat bijna helemaal wordt gedragen door de aangrijpende vertolkingen van Laura Linney en Philip Seymour Hoffman.
Een prachtig kleinood.
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
1 reactie
reageer ookmoosk
Zaterdag 15 augustus 2009 - 11u59
Inderdaad, een aangrijpende, kleine film, met sterke vertolkingen, ook in de bijrollen. Ik zit in de leeftijdsgroep voor wie het verhaal bovendien erg herkenbaar is... ***
Reageer ook