Geef toe: het recept zag er héérlijk uit. Maar het souper smaakt enigszins verpieterd: na een veelbelovend openingsshot (de uit de mistwolken opduikende tweemaster!) duikelt 'Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street' hulpeloos van de (toon)ladder.
Dat Burton de megapopulaire, op een negentiende-eeuwse Britse stadslegende gebaseerde Broadwayhit van componist Stephen Sondheim zo graag wilde verfilmen, hoeft niet te verbazen: de locatie (Victoriaans London), de protagonist (een door bittere wraakgevoelens opgehitste outsider), de gotische atmosfeer en de allesbehalve traditionele, in donkerrood bloed soppende verhaallijn vinden naadloos aansluiting bij het kraaizwarte universum van de cineast.
De film zíet er ook uit als een onvervalste Burton: het door de legendarische production designer Dante Ferretti ontworpen en in de Pinewood-studio's nagebouwde London uit 'Sweeney Todd' is een zonloze metropool, een soort Gotham London City, waar de smog in dikke slierten door de enge steegjes blaast en de inwoners als wasbleke fantomen over de macabere kasseien klossen.
De fraaie decors zorgen voor rillingen, maar het geheel lijdt jammer genoeg onder hetzelfde euvel waar zowat álle musicals - behalve die met Gene Kelly en Fred Astaire - onder lijden: zodra de acteurs het op een zingen zetten - en dat doen ze váák - voel je je, uit een soort plaatsvervangende gêne, behoorlijk idioterig. Het helpt ook niet dat het benepen gekwinkeleer van Depp nauwelijks het niveau van de gemiddelde 'Idool'-kandidaat overstijgt, terwijl de liedjes van Stephen Sondheim, nochtans door zovelen geprezen, ons daadwerkelijk naar een scherpgeslepen scheermes deden verlangen.
Maar ook tijdens de praatscènes slaagt het duo Burton-Depp (ze werken al voor de zesde keer samen) er niet in om hun welbekende magie aan te wakkeren. Hoewel het bloed in krachtige fonteinen van het scherm sproeit, maken zowel de vertolkingen als de regie een wat fletse, onbegeesterde indruk - alsof iedereen er op de set een beetje ongeïnteresseerd bijliep.
Tekenend voor het acute gebrek aan fun, is dat zelfs het korte gastoptreden van Sacha Baron Cohen de lachspieren volstrekt onbewogen laat. En dát wil toch wat zeggen, niet?
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
9 reacties
reageer ookIgnominious
Dinsdag 27 juli 2010 - 01u15
Sorry hoor, maar Sweeny Todd is een waanzinnige film die van mij een dikke ruim voldoende haalt. Probeer het zelf maar eens om een musical, te vermengen met een macabre sfeer, en een sprookjesachtige , donkere indruk op het doek te brengen! Alleen bruton kan dat en niemand anders ! Die man is geniaal net als deze film !!! En die zang verveelt mee geen moment. Ach ja, de beste stuurlui staan aan wal !!
jochemor
Vrijdag 19 juni 2009 - 15u22
Ik versta de commentaar hier volledig niet. De film klopt als een bus. De zang duurt misschien enkel in het begin wat lang, maar na een tijdje valt dit helemaal niet meer op. Je kan volledig in het verhaal meegaan en zeker wanneer Helena en Johnny weer eens samen de film overnemen (Corpse Bride, Charlie and the chocolate factory), komt de film volledig tot zijn recht. Ik ben hem zeker en vast nog niet beu gekeken!!
Gust van Gent
Vrijdag 11 juli 2008 - 12u22
Ik ben het niet echt eens met de negatieve indruk die Humo meedeelt over Sweeney Todd. Ik heb me geen seconde verveeld. Hoewel het verhaal gaat over een verbitterde kapper die verandert in een psychopatische moordenaar, geeft Burton aan deze film een sprookjesachtig gevoel dat enkel hij kan. En neen, het is inderdaad geen film waarbij allen in een deuk liggen om één of andere mop. Het is subtiele humor, een soort sarcasme dat ik voel gedurende de hele film. Al dansend moorden Depp en Carter er op los, en ze zingen vrolijke liedjes over de smaken van hun pasteitjes. Daarmee lach je misschien niet, maar het concept vind ik wel behoorlijk amusant. Depp is geen zangtalent. Geeft het? Ik vind dat hij behoorlijk zong, en helemaal niet afgaat. Er is helemaal geen plaatsvervangende schaamte... Ik weet echt niet waar de Humo-recensent het over heeft.
Tyler Durden
Maandag 2 juni 2008 - 18u23
Tim Burton, veelal geprezen als een origineel en/of revolutionair filmmaker, creërt keer op keer weer een kleine variatie op zijn donkere ghotische droomwereld, natuurlijk zien de sets er wederom verbluffend uit, maar het verhaal zelf verveelde me dood. Ik zie simpelweg niet in hoe de regisseur erin slaagt zo'n goed concept om zeep te helpen: Johnny Depp speelt een moordzuchtige kapper wiens slachtoffers doodleuk in taarten gebakken worden, waarbij elk beroep blijkbaar anders smaakt. Klink leuk, hoor ik u denken. Elke keer een acteur echter zijn mond opendeed om het zoveelste slecht gebrachte lied aan te heffen, voelde ik (idd humo) een diepe plaatsvervangende schaamte.
Edward_Scissorhands
Zondag 18 mei 2008 - 16u09
Tim Burton is de enige regisseur die mij naar een horrorfilm kan laten kijken. Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street vond ik ronduit prachtig. De kostuums van Colleen Atwood zijn zeer mooi en de art decoration van Dante Ferretti (waarvoor hij een oscar won) is zoals gewoonlijk weer fantastisch om te zien. De melodieën van Stephen Sondheim zijn een streling voor het oor en soms had ik echt zin om de liedjes mee te zingen. Burton slaagt er weer in om de kijker geen seconde te vervelen en ondertussen (ik ben slechts 17jaar) ben ik een enorme fan van deze (o zo goede) regisseur geworden. Dit is een van de weinige keren dat ik een recensent van Humo ongelijk moet geven, omdat de zangkwaliteiten helemaal nie zo abominabel zijn als hij beschrijft. Slechts één actrice is een professionele zangeres, maar ik vond niet dat de rest van de cast voor haar moest onderdoen. De ruwheid en imperfecte stemmen dragen juist bij aan de sfeer van de film. Van mij krijgt deze film 4/4 en ik zal vol spanning wachten op de dvd.
Lisette91
Dinsdag 4 maart 2008 - 19u37
Ik dacht dat de film wat betere commentaren gekregen zou hebben... Op mij heeft hij in elk geval een grote indruk gemaakt, zowel de muziek ( een heel mooi liedje vond ik 'de ode' aan zijn scheermessen, echt geniaal ) en het verhaal ( ook al had ik na een tijdje wel genoeg bloed gezien ). Het einde heeft me eigenlijk werkelijk geraakt. Ik ben heel blij dat Johnny Depp deze rol mocht vertolken. Ondanks het feit dat hij geen zangster is, is hij toch mijn ideale Sweeney...
Fredvdp
Zaterdag 23 februari 2008 - 22u48
Sweeney Todd is een meesterwerk en de lyrics zijn geniaal. Sondheim verkiest zelf acteurs die zingen in plaats van zangers die acteren, en dat is hier ook het geval, maar dat wil niet zeggen dat de zangprestaties slecht zijn. Het verhaal is enorm goed en ik kan niet genoeg benadrukken hoe goed de muziek geschreven is. Humo zit er ver naast en het argument dat Sacha Baron Cohens optreden niet grappig is, is ronduit belachelijk omdat niemand ooit heeft beweerd dat Cohen enkel comic relief dient te brengen. Mag een komedie-acteur dan geen serieuzere rollen vertolken? Kijk naar die laatste regel: "Dat wil toch wat zeggen, niet?" Dit zegt mij meer over de recensent dan over de film. 4/4
abronsius
Maandag 18 februari 2008 - 10u24
De film is zeker niet Burton's beste. Maar de film ronduit slecht noemen: Neen! De decors zijn prachtig zoals we ze in Burton's films gewoon zijn (Sleepy Hollow bijv.). Ok, Johnny Depp zal nooit een Grammy winnen voor zijn zangprestaties, maar voor de acteerprestaties van zowel Depp als Helena Bonham Carter zijn sterk. Ik begrijp de strenge kritiek in Humo niet. Maar smaken verschillen. Voor mij krijgt de film 3/4.
jawawza
Zondag 17 februari 2008 - 17u11
Deze film was ronduit slecht. Er ontbraken vanalle dingen: het verhaal trok op niets, het acteren was matig, net zoals de mise-en-scène, en de muziek. Heb ik iets gemist ofzo? Alle recensies die ik erover lees zijn vol lof...
Reageer ook