De fusie tussen Cormac McCarthy - auteur van de bedwelmend mooie, uit 2003 daterende roman - en de broers Coen - misschien wel de meest begenadigde Amerikaanse cineasten van de voorbije twintig jaar - heeft een monumentale film voortgebracht, een heuse instant classic, een tussen western, film noir en roadmovie balancerend meesterstuk dat je vanaf de allereerste seconde onherroepelijk meezuigt en honderdtweeëntwintig minuten later diep ontroerd achterlaat.
De film opent als een onversneden thriller: Llewelyn Moss (Josh Brolin mag zich vanaf heden een groot acteur noemen), een stugge Vietnamveteraan die in een armoedige trailer samenhokt met zijn liefje Carla Jean (Kelly MacDonald), stoot tijdens een jachtpartijtje in de beendorre woestijn tussen Texas en Mexico op enkele pick-ups, een tiental lijken, een rijkdom aan drugs en een aktetasje met twee miljoen dollar cash. Hij beslist het aktetasje mee naar huis te nemen - hoe zou u zelf zijn - maar zet zo een keten van afschuwelijk bloederig geweld in beweging. Méér onthullen zou een halsmisdaad zijn.
Vanaf de eerste beelden voel je het eigenlijk al: de CoBros hebben hun dip ('The Ladykillers', 'Intolerable Cruelty') overwonnen en bevinden zich, misschien wel voor het eerst sinds 'Fargo', opnieuw in een staat van genade. Straffer nog: vervuld van het bloedmooie, spaarzame proza van McCarthy overstijgen ze zichzelf. Moss die in de koplampen van de Mexicaanse killers voor zijn leven rent; de macabere tête-à-tête tussen de angstaanjagende demon Anton Chigurh (Javier Bardem zet de ultimate badass neer) en Carson Wells (Woody Harrelson met de geniaalste honderdtwintig seconden uit zijn carrière); Moss die zijn aktetasje probeert te recupereren met behulp van een geplooide kleerhanger: het zijn stuk voor stuk waanzinnig knap gemonteerde, visueel briljante (u was van plan te wachten op de dvd? Geen goed idee, friend-o!), boosaardig grappige en onwaarschijnlijk spannende hoogtepunten.
En toch is het thrilleraspect slechts bijzaak: lieden die rekenen op een reeks kletterende shootouts en een conventionele Finale Confrontatie zijn er helemaal aan voor de moeite. Nee, deze film put uit Diepere Bronnen. Niet Moss, niet Chigurh, maar de ouder wordende sheriff Bell (een ijzersterke Tommy Lee Jones) vormt het melancholisch kloppende hart van dit dieptragische verhaal. Voortdurend aangewezen op achtervolgen - alsof hij op geesten jaagt - kan de arme man (en wij met hem) weinig anders doen dan verbijsterd akte nemen van het bloedvergieten. Hij telt somber zijn verliezen, kijkt hoofdschuddend naar een wereld die hij niet langer begrijpt, registreert bitter de neergang van de Amerikaanse natie en verwoordt zijn frustraties en zijn weemoed in wondermooie, bijna letterlijk uit het boek geplukte monologen: 'Als je de mensen niet meer meneer en mevrouw hoort zeggen, is het einde nabij,' horen we hem tegen zijn vrouw mompelen, en spreek hem maar eens tegen.
De broertjes hebben het 'm gelapt: 'No Country for Old Men' is hun Meesterwerk.
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
23 reacties
reageer ookhumo lezer
Zondag 25 oktober 2009 - 20u09
2006: te weinig diepgang? overacting? duts
hadejan
Zaterdag 3 januari 2009 - 20u38
Was dit de film van het jaar? Ik wil nu niet zo ver gaan te zeggen dat ik dan blij ben dat het jaar voorbij is maar te spreken over een meesterwerk gewoon omdat alles zo minimalistisch en a-Hollywood gemaakt is gaat mij toch te ver. Dieptragisch zou ik trouwens eerder reserveren voor de dingen die ik in het nieuws zie. Internationale critici vinden het allemaal prachtig en ik ben waarschijnlijk gewoon een cultuurbarbaar maar een meesterwerk doet mij normaal toch iets meer dan...mja niet slecht
broover
Woensdag 10 september 2008 - 10u26
Misschien niet de beste Coen-film (dat blijft Fargo, laten we wel wezen), maar wel één van hun meest spannende. De broertjes vermijden nochtans alle klassieke elementen waar mindere goden zich graag van bedienen om spanning op te wekken - hier: lange stiltes, géén muziek en een tempo dat trager ligt dan de polsslag van een dode. Alle respect ook voor Tommy Lee Jones, die drie jaar geleden met "The Three Burials of Melquiades Estrada" al een film regisseerde die duidelijk een broertje is van deze "No Country for Old Men". Tommy Lee Jones
JohanD
Zondag 27 april 2008 - 12u28
Uitstekende Javier Bardem.. De rest....wel..zijn drie keer in slaap gesukkeld...
Ibosh
Woensdag 23 april 2008 - 21u05
Na het lezen van Humo's recensie en het bekijken van de film heb ik besloten om geen recensies meer te lezen. Zegt dit genoeg over mijn mening van de film??
2006
Woensdag 2 april 2008 - 18u49
De beste film van 2008? Wat een arrogantie van Stockman en laat mij vooral niet lachen. Stockman komt klaar als hij naar Amerikaanse cultfilms kijkt. Met heel hoge verwachtingen naar de bioscoop gegaan, niet dus. Geef mij maar de Europese films, waar niet aan overacting wordt gedaan en met diepgang in de film. Stockman zit nu al ongeduldig op een volgende film van Tarantino te wachten of hij nu goed is of niet.
tomasz000
Maandag 24 maart 2008 - 15u52
De film begint met een zwarte hond die wegloopt en achterom kijkt naar de beestachtige daden van de mens. En eindigt met de psychopatische beestachtige moordenaar die achterom kijkt in de achteruitkijkspiegel naar de onschuldige spelende kinderen. " Ge hebt me niet gezien" zegt Anton tegen één van hen. Deze film gaat over de ambiguiteit mens/dier. Is een mens pas een mens als hij de regels volgt? En Anton dan die zich zelf erop toelegt om Carla Jean nog te vermoorden (hij had het belooft). In het volgen van onze wetten en regels zijn we nog steeds in staat om als een beest uit de hoek te komen. Regels en wetten zijn hoogstens een dim lichtje dat aangestoken is door onze voorvaderen dat we moeten volgen in een voor de rest donker en koud land van menselijke instincten. Als de regel die Llewelyn bindt met zijn vrouw (hij laat zijn huwelijksring zien) ook Anton bindt met Llewelyns vrouw, Carla Jean, zodat hij terug gaat om haar te vermoorden. Wat is dan de waarde van regels? En wat verliezen we als we de regels laten voor wat ze zijn. Het zal altijd een dubbeltje op zijn kant zijn; Kop of munt...Mens/Dier. Zal mens beest worden zonder regels? Zoals de katten van Ellis: de meesten zijn half-wild en sommige zijn out-laws. Ondanks de regels die ten goede of ten slechte kunnen gebruikt worden. Juist de regel die Anton hanteert is zo wreedaaardig dat geen dier dat zou doen (teruggaan om Carla Jean te vermoorden). En toch is dit, regels, ons enigste wapen tegen de duisternis?
guyon de lamierda
Maandag 25 februari 2008 - 03u33
Fantastische film. Javier Bardem is supercool en angstaanjagend als het ultieme kwaad
Disappointed in the sun
Woensdag 20 februari 2008 - 13u42
Uitstekende film.
abronsius
Dinsdag 19 februari 2008 - 19u33
2008 is net begonnen en ik heb het gevoel dat ik de beste film van jaar al gezien heb. Schitterende film. Een spannende film met scherpe (vaak grappige) dialogen zoals we dat van de Coen Brothers gewoon zijn. Prachtig acteerwerk van Tommy Lee Jones en Josh Brolin, maar Javier Bardem steelt de show (door zijn acteerstijl, het hilarisch kapsel en zijn dialogen om kippevel van te krijgen doopt hij zijn personage nu al tot een cultfiguur: Anton Chigurh behoort tot het lijstje namen als Hannibal Lecter; Keyser Soze ...). Deze film moet met oscars gaan lopen, vooral Javier Bardem heeft die meer dan verdient. 4/4 voor deze topfilm!
Hysteric Thumb
Maandag 18 februari 2008 - 14u54
Ik ben het absoluut niet eens met wisecoonie, ten eerste: humo heeft naar mijn mening absoluut niet de neiging om te hypen, lees de recensie van O Brother Where art thou er nog maar eens op na. Ten tweede: is het wel waar dat men er soms kan naar uitkijken als er een bepaald regisseur met een nieuwe film op de proppen komt maar je kan daarna even snel teleurgesteld zijn. Om het bij de Coens te houden = Intolerable Cruelty en The Ladykillers (films die als ze door iemand gemaakt zouden zijn wel best ok waren maar voor de Coens beneden hun peil. En ten derde ben ik het niet eens over de overschakelingen, de Coens hebben een knappe verfilming van een naar mijn mening knap boek gemaakt en zijn (op een aantal wijzigingen na die de film beter uitkwamen) zeer nauw en trouw bij het boek gebleven en waardoor er nu eenmaal een onverwacht ongeluk in voorkomt en de sheriff nu eenmaal op het einde filosofeert maar een pak minder dan in het boek maar net perfect voor een perfecte film....
Reservoir Dog
Vrijdag 15 februari 2008 - 09u58
Heerlijk intens! Easily de beste Coen brothers film. Kan wel een paar kijkbeurtjes gebruiken hoor, want het is hoegenaamd niet gemakkelijk om alle details in een keer door te hebben. De fotografie is een van de knapste die ik ooit gezien heb. Deze film is zo rauw en hard, een van de donkerste en meest pessimistische films van recente tijden. Verrassend onconventioneel voor zo'n megahit bij het ordinaire publiek. Er is toch nog hoop voor de filmwereld...
wisecoonie
Maandag 11 februari 2008 - 10u03
Humo heeft steeds de neiging gehad om rücksichtlos te hypen als de naam van de regisseur toeters en belletjes in hun oververhitte oortjes doet rinkelen... en wat mij betreft geldt dat ook voor deze toch wel onevenwichtige film van de Coens. Toegegeven, er zijn Tarantino-achtige hoogtepunten en (es) beschrijft ze treffend. Hoe spannend en adembenemend deze film echter ook begint, des te trager, lauwer en saaier verloopt het laatste kwartier, alsof de broertjes zelf niet wisten welke richting ze nu eigenlijk uitwilden : een auto-ongeluk dat zomaar "uit de lucht" komt vallen, het heeft iets als overschakelen van een Tarantino-thriller naar een Inarritu-drama, zonder de genialiteit van één van die regisseurs ook maar te benaderen. En dat einde waarin Tommy Lee Jones een eindje filosoferend wegwauwelt... na ja, dat hebben we in "Kill Bill 2" ook al meegemaakt en die film kon je moeilijk als een hoogtepunt in Tarantino's carrière beschouwen. Dus, vergeet die Humo-hype over het "dieptragische verhaal" (doh!), hou de mooie fotografie en de uitstekende acteerprestaties over en je hebt een goede, maar verre van geniale film.
sidderino
Woensdag 6 februari 2008 - 15u18
Subliem en volledig onder de indruk!!!! Acteerprestaties 10/10; fotografie 10/10, verhaal 7/10, regie 10/10!!, muziek 8/10, suspens 10/10. Genieten voor al wie van goeie cinema houdt. Maar de volgende keer ik iemand zie aankomen met een hogedrukmachinde, loop ik toch een eindje om. Wat een moordmachine!
Filmliefhebberke
Zondag 3 februari 2008 - 10u31
Er zijn zoveel redenen om van deze film te houden. De film bevat de spannendste achtervolgingsscènes van de laatste 10 jaar. Man man man die montage en regie zijn subliem. Daarnaast is alleen al Javier Bardem de moeite waard. Hij speelt zowat de meest angstaanjagende badguy van de laatste 20 jaar. Je ziet hem nog maar in beeld of je zit al met dichtgeknepen billen. Fargo vind ik nog altijd de beste film van de broertjes maar deze komt toch zeer dicht in de buurt. Het is een fantastisch gevoel om te beseffen dat één van de beste duo's weer top zijn na hun flauwe producties zoals The Ladykillers. Klasse!!!
Woensdag 30 januari 2008 - 23u51
Heel goed, en spannend. Achteraf moet je wel een en ander reconstrueren. Het is dus ook geen gemakkelijke film, vind ik. Je moet echt kunnen volgen. Er wordt ook wat afgemoord, dus bloed alom. Toch zit er fijne, onderhuidse humor in verwerkt.Oscars : dik verdiend !
dentennisser
Woensdag 30 januari 2008 - 20u42
Schitterende film, een verademing tussen alle andere Hollywood pulp ! Het is net het trage tempo wat de film zo goed maakt.Meer van dat Coen brothers en zo ziet het er ook naar uit. Burn after reading komt pas eind dit jaar uit maar alleen al de cast is indrukwekkend !!!@OBEBOBBY mooie poging om intelligent verslag te schrijven maar Xavier Bardem is wel Javier Bardem, blunder van formaat me dunkt. Wel alles even checken voor je ons "informeert" met je uiterst diepzinnige, weloverwogen recensie...LOL
Baika
Dinsdag 29 januari 2008 - 22u53
Zo on-Amerikaans!
TALNATONDO
Dinsdag 29 januari 2008 - 22u47
briljant ; een van de beste films van dit decennium zoals Fargo een van de films van de jaren 90 is
Niksterino
Maandag 28 januari 2008 - 01u09
Briljant! De Coens overtreffen zichzelf weer, Bardem moet één van de meest angstaanjagende filmpersonages ooit zijn. Sommigen zullen niet tevreden zijn met het einde, maar zij bazelen.
uuft
Maandag 28 januari 2008 - 00u42
Het boek was beter. In het land der blinden...
newpalawan
Zaterdag 26 januari 2008 - 22u49
Ok, prachtig gefilmd, goed geacteerd. Maar...ik verkies toch Fargo en The big lebowski van de Coen brothers. Vind het ritme van de film te traag en het einde vind ik ook teleurstellend. Tommy Lee Jones verdient wel een oscar voor z'n rol.
obebobby
Vrijdag 25 januari 2008 - 09u35
Deze bevreemdende en toch uiterst realistisch ogende cinematografische parel kruipt onder je huid en in je poriën en zal daar héél lang blijven zitten. Xavier Bardem als moordende psychopaat steekt hier Hannibal Lecter naar de kroon als ultieme snoodaard, hij biologeert je, is verschrikkelijk wreedaardig en tóch wekt hij een onverklaarbare sympathie op. Josh Brolin is zeer, zeer sterk in zijn rol als onbevreesde voortvluchtige. Chapeau ook voor het fotografische aspect: de weidse landschappen worden in je geheugen geprint met zo'n intensiteit dat je er helemaal stil van wordt. De humor in deze briljante film is zo intelligent subtiel en altijd heel dubbel en dat geeft de film nog wat extra meerwaarde. Wat mij betreft: Oscars à volonté! Let the coin decide...
Reageer ook