
Wie, zo redeneerden de televisiebonzen, wil nu een serie zien waarin de hoofdpersonages de helft van de tijd over haarfollikels gebogen staan en waarin je af en toe een legertje maden uit een kogelgat ziet kruipen? Niemand toch? Na lang zeuren kreeg Zuiker dan toch groen licht van CBS om een proefaflevering in te blikken, en de rest is geschiedenis: 'CSI' werd in meer dan tweehonderd landen een gigantische kijkcijferhit, de 'CSI'-boeken en 'CSI'-videogames zwierden de pan uit, CBS lanceerde snelsnel nog twee spin-offs, en, niet onbelangrijk: films en series over forensisch politieonderzoek werden ineens ongelooflijk hip.
Ook onze eigen VT4 pakt vanaf volgend jaar uit met een variant: 'Vermist' zal zich toespitsen op het moeizame dagelijkse werk van de Cel Vermiste Personen. De als bioscoopfilm vermomde teaser voor die serie speelt vanaf deze week in de zalen en mag absoluut gezien worden: 't is een behoorlijk spannende, sfeervolle en verrassend zakelijke politiefilm die zeker de vergelijking met de doorsnee 'CSI'-aflevering kan doorstaan (alleen Vrouwe Cinema pruilt een beetje: zij vindt het niet zo leuk dat haar paleizen plaats moeten maken voor pilootafleveringen van televisieseries).
'Vermist' laat ons meeleven met enkele flikken (Koen De Bouw, Kevin Janssens, Joke Devynck, Catherine Cools en sidekick Stan Van Samang) die een onderzoek starten naar de onrustwekkende verdwijning van een zestienjarig meisje. Wij konden ons weliswaar op geen enkel moment van de indruk ontdoen dat we naar een afgietsel zaten te kijken (ook de vingerafdrukken van '24', 'Without a Trace' en zelfs 'The Bourne Identity' zijn net íéts te duidelijk zichtbaar), maar niemand zal kunnen ontkennen dat de regie van Jan Verheyen een opwindend vakmanschap uitstraalt. Bovendien duwt de vraag 'Wat is er toch met dat meisje gebeurd?' je makkelijk anderhalf uur lang naar het puntje van je stoel.
De enige echte wanklank komt van Filip Peeters (die zich normaal gezien zelden op wanklanken laat betrappen): de visagiste met dienst heeft Peeters namelijk een hilarisch slecht acterende sik aangemeten. Voor het overige: fijn Vlaams thrillertje.
































![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)


4 reacties
reageer ookkaars
Zondag 16 maart 2008 - 15u42
Verheyen allesinds zijn beste tot nu toe.het verhaal kabbelt naar de ontknoping toe maar ik blijf toch op mijn honger zitten.Wat ik typich Verheyen vond is de scene met Joke Devynck waarin ze samen met Kevin Janssens in een auto op wacht zaten waar zij een verhaal afstak waarbij zij naast de job nog een sociaal leven had
SakkeDee
Dinsdag 15 januari 2008 - 04u45
Draak van een film. Of m.a.w. : een typische Jan Verheyen film. Overstijgt nooit een gemiddelde aflevering van Flikken, maar daar betaal ik dan ook geen ticketje voor van 8 euro. Bweikes
nabs
Maandag 5 november 2007 - 14u28
Ik zag de film enkele weken geleden en hij kon me niet bekoren. De flitsende beelden maakten de helft van de aanwezigen zeeziek en de andere helft zat al niet meer te kijken. Jammer ik had heel wat meer verwacht van de film. De cast kan ook niet overtuigen. Koen De Bouw is goed maar Joke en Catherine lopen erbij alsof ze erbij moesten zijn voor de looks, stan lijkt net weggelopen uit het geslacht de pauw en zijn overachting komt echt slecht over. Kevin moet de bad cop spelen en doet dit redelijk goed maar van poeslief naar badcop in 5 sec en terug komt ook niet overtuigend over.
Kimura
Vrijdag 2 november 2007 - 18u20
Het enige positieve dat je over deze film kan zeggen is dat de regie (en met name de shots) kwaliteit uitstraalt. Helaas weten verhaal noch personages de kijker te boeien. Spanningsopbouw is afwezig en het kon me eigenlijk na 90 minuten geen ruk meer schelen of de vermiste alsnog gevonden zou worden. Deze pilot was ook verschrikkelijk goedkoop in elke betekenis van het woord. Ongeloofwaardige scenes (Filip -overacting- Peeters is toevallig in de dansschool een grietje aan het molesteren op het moment dat de flikken er aan komen etc.), effecten (negerbloed of geen negerbloed...het leek wel groseille van den Aldi) en tot slot probeert Verheyen (of de scenarist) ongegeneerd het gebrek aan spanning en emotionele betrokkenheid te compenseren door het personage van Catherine Cools op te voeren als een twijfelende de trut die op zoek is naar de zin van het beroepsleven en uiteindelijk tot de conclusie komt dat het toch plezant is als ge zo iemand terug vindt zo. Btw...spoiler.
Reageer ook