Au revoir là-haut

, door ()

In deze groots opgezette Franse WO I-productie raakt soldaat Péricourt (Nahuel Pérez Biscayart) zijn onderkaak kwijt terwijl hij het leven redt van zijn kompaan Maillard (Albert Dupontel, tevens de regisseur). Vanaf dan zijn de twee op elkaar aangewezen. Ze hokken samen in de stad, waar ze een zwendeltje in oorlogsmonumenten opzetten en het pad kruisen van de sadistische luitenant die hun bijna het leven kostte in de loopgraven. Klinkt als een zware dobber, maar Dupontel ging zijn inspiratie vooral halen bij luchtiger voer: ‘Hugo’ van Martin Scorsese en het werk van ‘Amélie’-regisseur Jean-Pierre Jeunet. Dat wil zeggen: een frivool sfeertje, blinkende decors, warme kleuren en zwierige tracking shots die van hot naar her vliegen. Af en toe valt er een mooi beeld op te tekenen, maar veel vaker valt op dat Dupontel zijn film visueel wat moest pimpen omdat het verder een mager beestje is, met een scenario vol onwaarschijnlijke toevalligheden, grillige toonwisselingen en irritante karikaturen. Dommage!

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven