Thelma

, door ()

In de openingsscène, die wel afkomstig lijkt uit een verontrustende droom, trekken een man en een kind door een ijsvlakte. Afgezien van het kraken van de sneeuw onder hun laarzen is er niets te horen; van de besneeuwde bergtoppen komt een witte nevelmist aanjagen. In het bladloze bos kijkt het kind zwijgend toe hoe haar vader zijn geweer laadt. Een rendier kijkt verschrikt op, de vader mikt. Ineens draait de vader het wapen een kwartslag naar links en houdt hij de loop op het achterhoofd van zijn dochtertje gericht. De ademhaling stokt, het bloed bevriest!

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven