
Echt verbazend is dit niet, want deze onversneden crowdpleaser bárst van de elementen die er bij een volle zaal ingaan als zoete koek: een actueel human interest-onderwerp, een driftig aan de hartsnaren rukkende plot, een hip ogende filmstijl, én een dikke tranen verwekkende finale waarin de goeien onder aanzwellende muziek triomferen en de smeerlappen de rekening krijgen gepresenteerd. Enkele meer kritisch ingestelde geesten, zoals de journalist van het belangrijke filmtijdschrift Variety, waren evenwel een stuk minder onder de indruk, en ook bij ons - en sorry dat we het feestje weer moeten komen verpesten - drukte de debuutfilm van Nic Balthazar, de immer goedlachse reporter van 'Vlaanderen Vakantieland', op zowat alle foute knopjes.
Zoals u intussen allicht wel weet, schetst Balthazar in 'Ben X' het op ware feiten gebaseerde portret van een autistische jongen die door zijn klasgenoten het bloed vanonder de nagels wordt gepest. De cruciale vraag is natuurlijk: hoe moet je in godsnaam de innerlijke gevoelswereld van een autist filmisch weergeven? Regisseur Harmony Korine, die in 'Julien Donkey-Boy' in de verwrongen geest van een jonge schizofreen trachtte door te dringen, speelde het klaar via een ultrabeklemmende (en net daarom bijzonder doeltreffende) Dogma-aanpak, maar Balthazar en cameraman Lou Berghmans vonden jammer genoeg niets beters dan een flitserige filmstijl (blijkbaar hadden ze de gele kleurenfilters uit 'Windkracht 10: Koksijde Rescue' nog ergens in een lade liggen) die van geen kanten bij het ziektebeeld in kwestie past (hilarisch: Balthazar heeft via één of ander digitaal techniekje een soort galmeffect op de dialogen laten zetten, waardoor alle acteurs voortdurend met een echo lijken te spreken, eken, eken). Wat die volle zaal in Montréal overigens niet zal hebben opgemerkt, is de enigszins twijfelachtige kwaliteit van de Vlaamse voice over. Balthazar kreeg tijdens het neerpennen van Bens innerlijke monoloog blijkbaar niet genoeg van allerlei flauwe taalspelletjes, wat resulteert in een onafgebroken stroom van ongewild lachwekkende zinnetjes als 'Ze gaan mij onderzoeken. Maar waar-onder?'; 'Ik moet eraan gaan; maar waar-aan?' en - onze persoonlijke favoriet - 'Toen kwam de waarheid, de zwaarheid'.
Alles goed en wel, zegt u, maar de cast is toch onberispelijk? Hmmmmmmmmmmm: hoewel hij een keinijg schooltasje op de rug draagt, oogt de achtentwintigjarige Titus De Voogdt naar ons gevoel echt wel een tikkeltje te ouwelijk om nog een zeventienjarige pestkop-scholier te kunnen vertolken, en hetzelfde geldt jammer genoeg voor de eveneens achtentwintigjarige hoofdrolspeler Greg Timmermans: zeker geen slecht acteur, maar te oud voor de rol. Maar wat ons pas écht doet mopperen, is de bedenkelijke wijze waarop Balthazar de feelgood-factor tijdens de hoogst onrealistische ontknoping naar buikkrampverwekkende hoogtes zit te stuwen. Alsof iemand hem met een toverstokje een stuk minder autistisch heeft gemaakt, blijkt Ben plots in staat om samen met zijn ouders a cunning wraakplan te bedenken: sommige kijkers zullen die wending hartverheffend vinden, wij vinden het een van slechte smaak getuigende knieval voor de commercie. En dat is de waarheid, de zwaarheid.































![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)


24 reacties
reageer ookIedereen
Vrijdag 24 februari 2012 - 15u03
Heb zelf het syndroom van Asperger. Ik zou zeggen ... Ben X is autistisch maar heeft geen Asperger. Bij mensen met het syndroom van Asperger is de taalontwikkeling niet gestoord. Mocht hij zijn gedachten ook werkelijk uitspreken dan zou ik zeggen, ja. Wat ik in de film wel herken is hoe ver ze iemand kunnen drijven ... zo ver ... niet meer zichzelf te zijn en dingen in scène te zetten ... uit onmacht ... in de hoop dat de ogen van de 'schuldigen' geopend worden. In het begin van de film zegt hij immers dat hij niet kan liegen, toch heeft hij niet echt zelfmoord gepleegd. Een mise-en-scène als wanhoopsdaad en hoop op een nieuw begin. Wie in bovenstaande tekst schrijft over flauwe taalspelletjes en lachwekkende zinnetjes heeft niets van Asperger of autisme begrepen want dit vind ik heel herkenbaar. Het heeft te maken met figuurlijke zaken, letterlijk begrijpen of interpreteren. Het leunt ook wat aan bij psychotisch denken wat wel bij meer Aspies voorkomt. Balthazar heeft met deze film een boodschap willen overbrengen en dat is zeker gelukt; tenminste voor wie deze wil en kan begrijpen. Op 14 september 2012 ga ik naar de musical kijken (Capitole Gent). Ik ben benieuwd.
Olaf
Donderdag 1 juli 2010 - 21u20
Ik heb zelf ook het syndroom van asperger en deze film moet mensen doen inzien hoe zwaar dit is. Dit is een zeer goede film!
Bernhard-X
Maandag 3 mei 2010 - 21u56
Deze film geeft op verbluffende wijze weer wat heel veel Aspergers moeten doorstaan. Keigoed! Bedankt Belgen! Voor mij de meest indrukwekkende film ooit!
Sjaak
Donderdag 12 november 2009 - 13u05
Deze film gaf heel mooi de wanhoop weer van de ouders, wanneer hun zoon autistisch blijkt en gepest word. Het geeft de rauwheid weer van de middelbare school, de lafheid van de omstanders en de schoolleiding. De onafgebroken rituelen die een autist wenst te hebben, voor zijn gemoedsrust. De liefde, die opbloeit tussen Ben en zijn denkbeeldige vriendin. Ik vind deze recensie niet representatief, recensenten zouden eens met hun hart moeten kijken, ipv hun 'oog voor goede films'.
joost
Maandag 4 mei 2009 - 12u12
Filmrecensenten zien te veel films. En zouden dus beter na een tijdje stoppen met recenseren, want hun smaak is niet representatief. Geef mij maar de gebalde recensie van IMDB.com, die de grootste gemene deler van filmliefhebbers (iedereen die de moeite doet zijn stem te geven) weergeeft in een score op 10. Ben X verdient wat mij betreft zeker zijn 7,7/10
Henry
Maandag 9 februari 2009 - 21u54
Mensen begrijpen de achtergrond hier niet van. Deze film gaat over syndroom van asperger. Deze film toont hoe het er aan toe kan gaan. Hulde voor de makers! Hij is voor mij goed gelukt om de boodschap kenbaar te maken
Tisik
Zaterdag 17 mei 2008 - 14u33
Het verhaal is flinterdun en clichématig, de uitwerking ervan ongelukkig, acteerprestaties zijn middelmatig. Matige film en zeker een gemiste kans, hoe sympathiek Balthazar ook moge zijn.
SakkeDee
Dinsdag 15 januari 2008 - 04u39
Die voice-overs waren inderdaad wel een lachertje. Zeer matige film. Iets beter als het gemiddelde Jan Verheyen vehikel, maar dat wil niets zeggen natuurlijk.
Rinke
Vrijdag 21 december 2007 - 20u39
ik vond de film ook niet zo goed.. onrealistisch einde, totaal geen klap in het gezicht zoals gezegd werd... het is geen realiteit vind ik, vooral het einde niet.. kon beter,
toolish
Dinsdag 30 oktober 2007 - 15u03
Poeh.
Novers
Zaterdag 13 oktober 2007 - 15u16
Toch spijtig dat zo'n pareltje van een film helemaal tot op de grond gelijk wordt gemaakt! De cast is onberispelijk? Doe me een lol. Titus De Voogdt heeft zijn rol als pestkop enorm goed vertolkt en was zeker niet te oud voor deze rol. Geloof me vrij anders hadden ze hem niet gecast. Ach ik vrees inderdaad ook dat de reporter deze film niet goed heeft begrepen of al met een negatieve visie er naartoe ging.
andreo
Woensdag 10 oktober 2007 - 23u15
hardvochtig commentaar! Inderdaad waarschijnlijk is het een en het ander niet echt begrepen. Voor mij was dit een schitterende film!
DanceVibes
Woensdag 10 oktober 2007 - 21u22
Het is inderdaad jammer dat de film hier negatief belicht word. Ik denk dat de reporter deze film verkeerd begrepen heeft. Wat je ziet is heel typerend voor autisme, ook al is het moeilijk om dit weer te geven want elke persoon met autisme is anders, iedereen is uniek, niet? Vooral die woordspelingen (het niet begrijpen van beeldspraak) zijn typerend, maar voor iemand die niks over autisme afweet zal dat waarschijnlijk flauw overkomen. Ik heb wel dezelfde mening over het einde. Het einde van de film is zo onrealistisch ... dat vond ik ook jammer. Maar wel origineel gevonden en uiteindelijk krijg je een positieve boodschap mee: laat je niet doen! Maar toch blijft het onrealistisch want doe dat maar eens in 't echte leven! En zoals iemand anders hier ook zegt, het gaat om meer dan autisme alleen, eigenlijk gaat de film vooral over pesten. En vooral dat heeft mij en ik denk ook vele anderen geraakt. Ikzelf werd net zo doodgepest als Ben X (ook al heb ik dan geen autisme) op school en had het heel moeilijk met mn emoties tijdens deze film. Laat deze film op alle scholen zien, wie weet worden middelbare scholen dan minder een hel ... Deze film zit heel goed ineen, mooi geacteerd en erg aangrijpend. Het is zware kost om te verwerken, niet om te ontspannen in de cinema dus. Maar echt de moeite!
Jadax
Donderdag 4 oktober 2007 - 10u37
Ben x is volgens mij de eerste film dit jaar die emotie's op zo'n duidelijke manier naar voor kan brengen. Wat onze reporter in humo zegt heeft soms wel een voet in de waarheid, maar is blind voor de zuiverheid van de emotie's die de acteurs, al zijn ze wat ouder dan ze in de film weergeven, ten toon stellen. Zeker de beste vlaamse film in tijden en laat de meeste Hollywood films ver achter zich.
broover
Woensdag 3 oktober 2007 - 15u07
Paul McCartney had John Lennon nodig om na een naïef optimistische zin als 'It's getting better all the time...' een scherp kantje te geven met '... it could'nt get much worse!' Misschien heeft Nic Balthazar iemand nodig om zijn Luc Versteylen-joy de vivre wat realistischer en rauwer (én grappiger!) perspectief te geven. Hoe dan ook: genoten van deze film.
zazarino
Woensdag 3 oktober 2007 - 11u16
Er zijn mensen met autisme en mensen zonder... met een lichte vorm van autisme en met een extreme vorm. Es behoort waarschijnlijk tot de categorie "normale mensen". Vergeef het hem dan ook dat hij de bal hier serieus misslaat. De film is voor mensen met (gelijk welke vorm van) autisme héél herkenbaar...niet perfect, dat ook niet, maar Nic Balthazar heeft tenminste zijn uiterste best gedaan om deze aandoening zo treffend mogelijk weer te geven(ok, de galm was er soms een beetje over...). Maar de film gaat niet alleen over autisme, hij wil tegelijk ook een aanklacht zijn tegen alle vormen van pesten?(niet enkel autisten worden immers gepest...wel altijd de zwakkeren). Dit aspect van de film is de recensent blijkbaar ontgaan. Es mag altijd eens een dag in mijn hoofd kruipen... galm zal hij niet te horen krijgen, maar ik durf hem verzekeren dat hij bekaf zal zijn... Film is nu eenmaal geen werkelijkheid... in dit medium kan men CREATIEF zijn en zelf bepalen hoe het verhaal eindigt. Natuurlijk kon Nic het verhaal verteld hebben zoals het in werkelijkheid is afgelopen(de echte Ben X, waarop Nic zich heeft gebaseerd, heeft wel degelijk een einde aan zijn leven gemaakt). Es had waarschijnlijk dan ook veel liever een rauwer, schokkender einde gezien voor deze film. Dan had hij hem zeker 3 sterren gegeven en als er dan nog bloed aan de kasseien had geplakt, misschien wel 4! Mijnheer Stockman u bent naar een FILM gaan kijken, geen documentaire! Of kent u het verschil niet? Ik vond de afloop juist heel goed gevonden. Het moet toch niet altijd kommer en kwel zijn? En dan nog die flauwe opmerking over de te hoge (werkelijke) leeftijd van de hoofdrolspelers?. Ik was ook sceptisch toen ik dit op voorhand las, maar tijdens de film zelf heeft het mij geen seconde gestoord. Ik heb er zelfs niet meer bij stilgestaan.Er werd toch goed geacteerd? Ik dacht dat gebrek aan inlevingsvermogen ook een typisch kenmerk van autisme was?de recensent heeft er blijkbaar zelf moeilijkheden mee. En dan nog een uitsmijter: In uw inleidende paragraaf, staat een fout. U hebt het woord ?rekenen? dubbel gebruikt. Dit was mij vanaf het eerste moment opgevallen? Ik ben nu eenmaal een (lichte) autist en dus ook detaillist(oog voor detail). Mijn voordeel, u nadeel! Om maar te zeggen dat er ook positieve kanten zijn aan onze aandoening?. Onderschat normaal begaafde autisten niet?in directe contacten met mensen hebben ze het heel moeilijk, maar geef ze de tijd om hun gedachten schriftelijk te verwoorden en u zou versteld staan. Groeten zazarino (zo?dit heeft mij dus heel wat tijd en moeite gekost!J)
Tekneek
Dinsdag 2 oktober 2007 - 13u00
Ik ben eveneens licht tot zeer licht autistisch (Asperger voor de ingewijden). Ik schat tussen 5 en 3 kg. Daarom voel ik me verplicht te reageren op de pijnlijk beschamende onwetendheid van de commentator zoals opgemerkt door Dauwke. Hét kenmerk n°1 van autisme is 'lof der letterlijkheid' en onvermogen beeldspraak of uitdrukkingen en woordsamenstellingen te begrijpen. Als het uit de hand loopt moet het gat erin laten naaien. In mijn geval is de continue obsessie met letterlijkheid zowel mijn voor- als nadeel. Ik wordt snel als zeer gevat of grappig aanzien terwijl dit zeker niet altijd als grap bedoeld is. Dit is de ideale ijsbreker voor m'n vreemdheid. Tegelijk is dit een onbewuste constante, wat een simpel gesprek zeer moeilijk maakt voor mij. Ik moet ALTIJD analiseren of iets nu letterlijk of als beeldspraak bedoeld wordt. Als er in deze film iets uitzonderlijk goed zit, dan is dit het. Dan heb ik het nog niet over het onvermogen de essentie van het dagelijkse leven zintuiglijk te kunnen filteren. Elke input is een aanval op de hersenen, mooi weergegeven door de vervreemdende kleur en flitsende beelden. DAT is autisme.
noortje
Dinsdag 2 oktober 2007 - 12u07
Een film die echt een Oscar verdient. het is aangrijpend en zeer treffend. Elke school zou de film moeten laten zien aan hun studenten. De rol van Ben typeert echt hoe iemand met autisme denkt. Chapeau!!!
scndsky
Maandag 1 oktober 2007 - 18u35
Het mooie aan sommige Vlaamse films is de durf te experimenteren, zoals beelden uit een videogame mengen met de leefwereld van de jongen (het selecteren van het zwaard), of beelden op groot scherm tonen die met een gsm gemaakt werden. Allemaal wat gewaagd, maar het is goed dat er gedurfd wordt, zo blijft cinema wat opwindend. Aan de andere kant is het inderdaad een tranenfilm die voorspelbaar is, en zo naar een happy end wordt geleid. De recensie mocht iets positiever voor deze beginnende regisseur, maar de film is zeker ook niet de beste die er bestaat.
Dauwke
Maandag 1 oktober 2007 - 14u37
Ik ben van het idee dat de HUMO beter iemand had gestuurd die iets van autisme afweet. Iemand die ook maar iets afweet van autisme weet dat letterlijk opnemen van taal iets heel autistisch is. De film is er misschien soms wel over maar in de wereld van "anders" zijn is hij zeer herkenbaar. Waarschijnlijk hoorde de schrijver van deze recensie in zijn studententijd bij de pesters en voelt hij zich door de film op zijn nest gepakt. Ik hoop alleen dat zijn gedrag geen te grote gevolgen heeft gehad. Ik vond het een goede en heel herkenbare film en misschien met een paar eurootjes meer van Anciaux was hij kwalitatief noch beter geweest.
samf
Maandag 1 oktober 2007 - 00u48
Een recensie is een mening van één iemand. Daar leg ik me bij neer. Ik vind het vooral laag om het plot te verklappen in een recensie. Dat is bij mijn weten ook nog niet veel voorgekomen...
Porfiri
Zondag 30 september 2007 - 19u26
Ik vind dat jullie Stockman nogal op een goedkope manier aanvallen. Zijn recensie is al bij al erg respectvol en legt correct bloot waar de film kortschiet. De casting is inderdaad verkeerd op het storende af, zelfs Laura Verlinden, veruit de meest overtuigende "tiener", leek redelijk out of place. De plot rammelt inderdaad alsmaar meer eens de film zijn climax nadert. De manier waarop ze autisme "weergeven" stoorde me minder, vooral omdat ik me zelf weinig kan voorstellen bij dit sydroom. Maar dit was nauwelijks "grote" cinema te noemen. Maar soit, Ben X is zeker niet het soort film waar een beginnend regisseur zich over hoeft the schamen, ik hoop alleen dat Balthazar zijn tweede, derde of vierde film (en ik hoop echt dat hij nu de kans krijgt ze te maken) niet zwakke doorslagjes van Ben X worden.
rscaboy
Vrijdag 28 september 2007 - 11u36
Het was niet de beste film vlaamse van dit jaar( die plaats is voor de laatste zomer. Maar het was zeker een genietbare en leuke film. Ik denk dat ES veel te hoge verwachtingen had door de hype rond de film, en hem dus onterecht de grond inboorde. Maar het kan natuurlijk ook zijn dat het uit frustratie was. In ieder geval de film was beter dan de recensie. en dit is de waarheid de zwaarheid.
khonnor
Vrijdag 28 september 2007 - 11u22
Waarom verschiet ik weer niet van deze recensie.... eindelijk komt er nog eens een vlaamse film die ook in t buitenland lovend onthaald wordt... en dan moet humo hem natuurlijk weer afbreken. Dit is gvd een goed brokje feelgoodcinema dat op een toegankelijke wijze een serieus probleem bespreekbaar maakt. Wat is daar nu in godsnaam mis mee, my dear humo...? Hostel 2 krijgt zelfs betere punten dan dit puik stukje cinema... begrijp het maar *zucht* Ik koop den humo al een hele tijd niet meer. Waarom? Het is verworden tot de Dag Allemaal van de vrt-kijker, met een fake en zielig alternatief sausje... Maar ja, eigenlijk is het gewoon 100 paginas interviews met would be bvs, film besprekingen van omhooggevallen recensentjes die enkel van intellectuele cinema en absolute trash houden en te cynish zijn om het nut van een stuukje feelgood cinema in te zien en cd besprekingen van muziekliefhebbers die eindeloos en hopeloos ter plaatse blijven trappelelen, en zo ongeveer alles waar bruce springsteen of richard thompson opstaat bij vooorbaat de volle 4 sterretjes geven... het enige wat nog grappig is aan humo zijn de cartoons van kama en jeroom... en, daar koop ik genen humo voor, sorry...
Reageer ook