War Horse

Als het van Spielberg afhangt, had de Academy daar minstens nog één nominatie aan mogen toevoegen: best acterende dier. We verzinnen niets: Spielberg pleit er openlijk voor om een speciale Oscarcategorie voor acterend vee in het leven te roepen. Een belachelijke oprisping, als u ’t ons vraagt – ziet u Jack Nicholson in het Kodak Theatre al rechtveren voor een knol?

Maar goed, blijkbaar is Spielberg uitermate tevreden over de vertolking van zijn war horse – het beest mocht in London zelfs naast de cineast op de rode loper verschijnen. Uw dienaar, een nuchtere hengst uit Limburg, was net iets minder enthousiast: het paard is over het paard getild, en ‘War Horse’ is een draak van een film. Spielberg bevond zich op de set blijkbaar in een kleffe gemoedstoestand – en wanneer Spielberg klef is, zo weten we sinds ‘The Color Purple’, dan is hij onuitstáánbaar klef.

Terwijl componist John Williams geen kans onbenut laat om elke hoefslag te ondersteunen met een overweldigende uitbarsting van schreierige strijkers, zien we hoe een jongen tegen de achtergrond van een gouden hemeltrans vriendschap sluit met een paard: om lichtjes onwel van te worden.

Na die oversentimentele proloog verzeilt Joey, het paard, in de apocalyptische landschappen van de Eerste Wereldoorlog, maar wie een oorlogsfilm van het overrompelende kaliber van ‘Saving Private Ryan’ verwacht, laat de verwachtingen maar best een beetje zakken.

Zo heel af en toe laat Spielberg zijn klasse zien – de stormloop van de cavalerie! - maar meestal wendt de cineast zijn blik discreet af van de gruwel. We weten het wel, Spielberg wilde met ‘War Horse’ een echte familiefilm maken, maar dat is nog geen reden om de loopgraven van WOI te laten vollopen met tranerigheid.

En dan is er nog het paardprobleem: hoe hard we ook probeerden om met Joey te sympathiseren, we bléven er een bord béarnaisesaus bij fantaseren. Laten we hopen dat Spielberg, na ‘Tintin’ en ‘War Horse’, volgende keer weer eens met mensen gaat werken.

Bekijk de trailer:

• War Horse website