Game-review: 'Lollipop Chainsaw - Goede combi tussen actie en humor'

Net als elk verhaal beginnen we met de introductie van de jarige Juliet Starling. Ze is cheerleader voor de San Romero Knights, heeft een voorliefde voor pompons, felgekleurde schaarse outfits en lolly’s met aardbeiensmaak. Vooral dat laatste. Lang kan de blonde schone niet van haar achttiende verjaardag genieten, want de San Romero High School wordt geteisterd door een zombie-uitbraak. Moedig als Juliet is pakt ze haar kettingzaag om niet alleen haar klasgenoten te redden, maar ook de hele stad.

Dit alles is nog vrij normaal voor een Suda51-game, de absurde praktijken komen gedurende de game naar boven. Zo blijkt de Starling-familie uit professionele zombiejagers te bestaan, verandert het beeld af en toe in een sterrenhemel gevuld met regenboogeffecten, hakt Juliet het hoofd van haar vriendje Nick eraf – hij is gebeten door een zombie - en nog veel meer. Het resultaat van de operatie is een levend hoofd, hangend aan het extreem korte rokje van de blondine.

De interactie tussen Nick en Juliet is een van de hoogtepunten in de game. Op typische Suda51-stijl gaan de gesprekken over het krijgen van kinderen – ja tussen vrouw en hoofd! - tot het vertellen wat iemands lievelingskleur is. Ook met vijanden, klasgenoten en familieleden staan gesprekken gepland, maar deze weten het niveau van het jonge stel niet te evenaren. Deze slaan af en toe zelfs zo compleet de plank mis, dat het absurde omslaat in simpelweg vulgaire prietpraat die de naam Suda51 geen eer aan doet.

De compacte vorm van Nick fungeert echter niet alleen als praatpaal, maar uit zich tevens in een tweetal mini-games. De eerste geeft je een kansspel waarbij je een willekeurige aanval toebedeeld krijgt. Zo kan Nick in een kanon veranderen, een meleewapen met een groot bereik en meer. De tweede mini-game variant heb je nodig om verder te komen in het spel. Wanneer een bepaalde doorgang geblokkeerd is, zet je doodleuk het hoofd van Nick op een onthoofde zombie en aan de hand van enkele Quick time events zorgt Nick er dan voor dat Juliet op de plaats van bestemming komt. Dit laatste breekt de flow van de game abrupt af door de snelle actie te vervangen voor trage en nietszeggende mini-games.

De hulp van Nick is handig, maar je kettingzaag is het enige wapen dat zombies kan vermoorden. Dankzij de bijzondere upgrades die je tijdens het verhaal krijgt groeit dit sadistische marteltuig uit tot jouw ultieme moordmachine. Zo beoefen je er vele nieuwe vaardigheden mee en verandert je kettingzaag later onder meer in een shotgun. Natuurlijk zijn er dan ook nog momenten dat je bizarre andere middelen toegereikt krijgt – zoals een paaldanspaal – om wat variatie aan te brengen. Gelukkig kom je dankzij de grote hoeveelheid vrij te spelen combo’s niet in een sleur terecht.

Ook je pompons fungeren als gevaarlijk wapen waarmee vijanden eenvoudig een bepaalde kant op te beuken zijn, om deze vervolgens in één keer te doorklieven met je kettingzaag. Dit levert meer punten op dan het individueel aanvallen van zombies, al is dat laatste niet minder vermakelijk. Met verschillende aanvallen blijft het van top tot teen doormidden zagen van zombies gevarieerd. Of dit nu in één keer gebeurt of ledemaat voor ledemaat.

Lollipop Chainsaw is een game die zichzelf tegenspreekt. De absurditeit en stijlvolle actie is om je lolly bij af te likken. De flow die in rap tempo wordt opgebouwd wordt echter op momenten afgebroken door nietszeggende mini-games. Hetzelfde geldt helaas ook voor de humor en stijlvolle oneliners die af en toe besmeurd worden met eenvoudige en vulgaire prietpraat. Dit betekent niet dat Lollipop Chainsaw saai is. Integendeel, de game weet keiharde actie en humor goed te combineren.

Cijfer: 7½

Pluspunten:

• Vloeiende keiharde actie
• Humor
• Absurde shit

Minpunten:

• Simpele vulgaire opmerkingen
• Nietszeggende mini-games

Bron: InsideGamer.nl