Het dagboek van Regi Penxten (dag 3)

Een paar weken geleden moest er – met mijn aanstaande en de schoonfamilie – bijvoorbeeld vergaderd worden over wat het thema van het feest zou worden. Kan het mij een reet schelen! Zuipen en wijven, dàt is voor mij het thema. Waarom zou je je tent in Franse, Griekse of Kongolese stijl inrichten, of als een jungle, een dierentuin of Plopsaland voor mijn part? Na een uur ben je zo petaat dat je er toch niks meer van merkt! Als het aan mij had gelegen was het gewoon een tent geworden met een rij lange togen met zelfbediening, misschien wat halfblote danswijven op een podium en buiten een frietkraam voor wie honger heeft. Wat het nu zal worden weet ik niet, en het interesseert me ook geen reet. Ik heb wel wat anders doen dan met mijn schoonmoeder – een hopeloos irritant mens - te discussiëren over de kleur en grootte van de bloemstukken, de geur van de kaarsen en het aantal poten onder de tafels en stoelen. Komaan, zeg! Het enige waar ik mij mee heb beziggehouden, is de muziek. Die moet op het huwelijk van Regi natuurlijk perfect zijn. Niet alleen is muziek mijn leven en-zoals de vader van John Miles Jr zong en met alel respect voor mijn aanstaande - my first and last love, er zullen ook heel wat mensen uit de muziekwereld op het feest zijn, dus mijn naam en reputatie staan op het spel. Nee, de muzikale omkadering – zowel tijdens de kerkdienst als op het feest - moet en zal top zijn. Maar daarover morgen méér, want ik moet nu dringend weg. Nog twee dagen genieten van mijn status als vrij man!

Dat doet me eraan denken: Hans Otten is vandaag ook weer opgedoken. Hij was na onze uitspatting van zondag nog even in zijn eentje doorgezakt. Man naar mijn hart!