Ook bij mijn zoontje Egon op school willen ze iets doen. Morgen ga ik bij de kleuters en in de lagere school vertellen over de actie. Ik wordt nu ook steeds meer aangesproken over de portretten. De persoonlijke verhalen van de moeders in Oeganda en mijn eigen ervaringen in het kamp lijken het gewenste effect te hebben. Ongeloof, mededogen en vooral een drang naar actie.
Nog twee weken mensen! Dan staat Gent hopelijk 6 dagen lang op zijn kop. Ik hoop echt dat we duizenden moeders op de vlucht kunnen helpen. Ik geniet vanavond nog net iets harder van mijn iets te warme bad en daarna nog even nadenken hoe ik morgen de vluchtelingenproblematiek ga uitleggen aan kinderen van 2,5 tot 10.
0 reacties
reageer ookReageer ook