Bart Cannaerts logt: donderdag 11-12-08

Na achtentwintig jaren van getaffel en ander openbaar vervoer ging ik eindelijk mijn rijbewijs halen. Voor zo'n rijbewijs-haling moet je weken op voorhand een afspraak maken en dat moet trouwens ook ter plekke (in het examencentrum) gebeuren. De wondere wereld van de telefonie of het futuristische concept internet zijn nog niet doorgedrongen tot de rijbewijs-haal-sector. Elf december stond dus al een tijd aangekruisd als mijn grote stap naar volwassenheid. Het plan was om die stap in één keer en met een zekere trots te zetten. Ik moest mij om 14u16 (sic) aanmelden aan het examenloket. Ik vertrok exact zevendertig minuten eerder (ruim op tijd) samen met mijn begeleider. Onderweg fantaseerden we dat de examinator mij zou herkennen van 'De Slimste Mens' en dan ging ik alle eventuele blunders goed praten met 'Goh ja, ik ben superzenuwachtig voor vanavond. Dat begrijpt u wel.' En ik zou hem kunnen paaien met 'Stel dat ik er nu door ben, dan kan ik daar vanavond wel iets over vertellen op tv. En dan zou ik de examinator kunnen loven voor zijn professionaliteit en al.' Nu ik het zo opschrijf, klinkt het wat stommekes, maar in de auto vanmiddag was het hi-la-risch. Onderweg tankte we nog even en zo kwam ik alsnog een tikkel te laat op de afspraak. Hetgeen ook meteen een probleem bleek. En wat nog een groter probleem bleek te zijn, was dat ik mijn identeitskaart niet bij had. Jaja, ik weet het: dom, nalatig, slordig, typisch, chaotisch en stom. Tel daar een ambtenares bij op die aan een voorlopig rijbewijs niet genoeg heeft om te zien dat ik echt wel diegene ben die examen moet komen doen en wat krijgen we dan? Inderdaad, een nieuwe afspraak op veertien januari. Ik had misschien moeten proberen met 'Ja maar, ken je mij niet van op tv?', maar ik hield het op 'Kak! Kut! Godverdoemme, ik had het moeten weten!'